Biszkoptowa Melba - odeszła już za TM, przegrała walkę. Nie ma Melby

[supergoga]

Na prośbę Stanko - wstawiam Melbusiowe fotki.

No i proszę, jak nie kochać Melby -



Melba "na pokojach"




Piękna jest ta nasza Melbusia. Bardzo, bardzo ją kocham - i nie zapomnę nigdy.

[basiaap]

No jakie piękne fotki:multi:

A czy ja dobrze widzę, że na jednym zdjeciu na kanapie leży sobie spokojnie kot?:cool3:

[supergoga]

Ano chyba leży.
Melba trafiła do raju. Bardzo się cieszę.

[PaulinaT]

Super :lol: :lol: :lol:

[Stanko]

Czy leży spokojnie? Nie wiem. Obydwie razem są cały czas spięte. Pączo w mojej obecności jest bardziej ufna w stosunku do Melby, ale Melbuśka ma cały czas obłędny wzrok jak ją widzi. W sumie, Paulinko, nie do końca wiem jak się zachowywać kiedy są razem. Czy głaskać i chwalić obie, czy Melbę bardziej.

[Stanko]

Jakieś rady? Żeby się polubiły albo chociaż tolerowały. Wiem, że wystarczyłby jeden gwałtowny gest Rudego ( który często przekomarza się z Pączo ), żeby Melbuśka ruszyła na nią i ..... Długo już żyją ze sobą, choć mają mało kontaktu (kicia, jak Melba wchodzi do domu znika na górę). Melba częto patrzy na nią wzrokiem, który jeślibyście widziały, zrozumiałybyście o co mi chodzi. Taki obłędny, nieruchomy wzrok, postawa napięta, mówiąca: "rusz się a po tobie" Mówię do niej przeciagle wtedy "Melba!", a ona uszy po sobie, zamerda ogonem i zaczyna coś tam sobie obwąchiwać z miną " nic nie miałam na myśli". Yhy! Tylko, że z uszu wyrastają jej czułki z kocioradarem. Myślicie może, że mam do mojej psiny za mało zaufania? Staś może z nią jeść i spać w jedny łóżku ( choć tego razem nie robią, ale np. malują razem albo lepią się do nas razem i tak samo ). A ptaki, szczury, małe psiaki i koty - to na drugą stonę planety.
Nie wiem czy pisałam kiedyś, że Melba to cudna psina ;).

[supergoga]

Niestety myśle, że zasada ograniczonego zaufania musi być. I nigdy nie chwal przy kocie Melbusi bardziej. Bo urośnie w siłę.

[Stanko]

Wraz z Melbą, Rudym, Pączkiem i Fioną (pani szczurzyca) oraz dwoma zwierzaczkami: Marcinem i Stasiem i jednym wielkim zwierzakiem - Kubą, przesyłam serdeczne życzenia wspaniałych Świąt Bożego Narodzenia i szalonego Sylwestra. Ale przede wszystkim życzę wszystkim psiakom i kociakom, żeby przeżyły ten Nowy Rok jak najłagodniej, bez huków, wystrzałów, pisków, zgrzytów, błysków i tego wszystkiego co większość ludzi tak cieszy, a większość zwierzaków potwornie przestrasza. Lidka

[supergoga]

Stanko, napisz, jak przeszły sylwestrowe wystrzały. Bo u nas niestety kiepsko bardzo. Nie nadążałam sprzątać tego, co tworzyła nasza Lagunka.

[Stanko]

Przepraszam, że się nie odzywałam, ale było mi bardzo ciężko. Nadal jest mi ciężko. Pieski zniosły kiepsko to strzelanie, szczególnie Rudy - mimo leków uspokajajacych. Melba w domu czuła się bezpiecznie, jak wychodziłam z nią na szybki spacer, wtedy się bała. A ciężko jest mi dlatego, że nie ma już mojego Pączka. Zaginęła we wigilię. szukaliśmy jej wszędzie. i może tak powinno było zostać, ale nie zostało. tydzień później Melba przyniosła ją nieżywą, zupełnie sztywną w pysku i połozyła przy schodach. Akurat widziałam to z okna i pękło mi serce. Kicia wygladała jakby spała. nigdy sie nie dowiem co się stało, skąd ona ją wzięła, przecież szukaliśmy ją wszędzie. Melba ją po prostu przyniosła, położyła jak zdobycz i odeszła. kicia nie miała nawet jednego zadrapania. nosiłam ją po całym ogrodzie płacząc, nie wiedziałam co robić, a Melba chodziła za nami i pogrzebaliśmy ją razem, w trójkę: ja, Kuba i Melba. a Kuba mnie uściskał i powiedział, że Pączek pewnie była chora, że zjadła coś albo jakiś inny pies przestraszył ją śmiertelnie. i wróciliśmy do domu w trójkę: ja, Kuba i Melba. Pączek miała siedem lat, była absolutnie wolnym kotem, przeżyła wiele przygód dobrych i złych, przeżyła nawet kwarantanne nałożoną na nią w związku z wścieklizną, dwa miesiące zamknięta, bez pieszczot i brykania po trawie. nie mogę uwierzyć, że już jej nie ma. wszystko mi ją przypomina

[PaulinaT]

Tak bardzo mi przykro...
Przytulam.

[*]

[supergoga]

Biedna Pączek. Ale Stanko, czy myślisz że to Melba, bo z opisu to jednak nie wygląda na to. Może ona ją znalazła po prostu i przyniosła bo wiedziała że szukacie. Z opisu wiem, że Pączek nie dałaby sie tak złapać, Melba musiała ją znaleźć juz nieżywą - skoro szukaliście i nie było nigdzie, to może była chora i jak dziki zwierzak =- chciała odejść w spokoju i samotności.
Sama nie wiem.:shake:

[Stanko]

Nikt z nas nie myśli, że to Melba. Po prostu stało się i nie wiadomo dlaczego. Nie ma Pączka i wciąż mnie to boli. Nie szukam winnego i nie rozmyślam o tym. Moja kicia odeszła, umarła i muszę się z tym pogodzić.

[supergoga]

I co słychać u Was - jak żyjecie. Napiszcie choć parę słów. Stanko, czekamy na wieści.
Jak Melba.

[Stanko]

U nas wszystko bardzo dobrze. Wiosna idzie, psiaki to czują, coraz więcej czasu spędzają na dworze. Melba tylko na wieczór pcha się do domu z minką "o nie, nie - ja na noc na dworze nie zostanę". Rudego często nie można sie nawet dowołać wieczorem. Niedziela była piękna - psiutki tak się cieszą, kiedy długo, razem jesteśmy na dworze. Całą zimę patrzyłam na Melbuchę jak mruczy zadowolona na swoim posłaniu - cieplutko i czysto + woda. To bardzo wiele dla mnie znaczy, to piękne kiedy można coś komuś dać. Jeśli chodzi o Pączka, to zawsze będzie mi jej brakowało, żadne zwierzę jej nigdy nie zastąpi, ale odeszła jak każdy z nas kiedyś. I jak zawsze "życie toczy się dalej". A Melbuśka i Rudzielec uśmiechają się do Was - to fajne uśmiechy.

[supergoga]

Dzięki za wieści. Ja nawet nie mam czasu zajrzec do Melbusi w odwiedziny, tyle razy obiecywane. Może wreszcie, jak się dzień wydłuży =- znajdę czas. Chciałabym batdzo.
Ostatnio zdrowie też nie bardzo u mnie, ale się pozbieram.
Buziaki dla Melby i Rudzielca. Dla Was też, wielkie, za dom dla Melby


['] ['] ['] dla Pączka

[Stanko]

Dbaj o zdrowie Gosiu. Psiaki nie mają wiele takich osób jak Ty.

[supergoga]

I co słychać, jak żyjecie. Czy ogródek już się zieleni? I jak Melbunia.

[Stanko]

Pewnie, że się zieleni, choć powoli. Melbuśka ma się bardzo dobrze. W zasadzie cały dzień jest na dworze. Czasem zamykam ją w kojcu:placz:, oj nie lubi nadal, ale potrafi już tam się i pobawić i pospać, no i przede wszystkim tam dostaje wodę i amciu.
Te wszystkie moje zwierzaki mają takie charakterki, że ja nie wiem po kim: Melba nie tolerowała kotów, koty okrutnie polowały na ptaki i tatowe gołębie, nawet moja Fiona-szczurzyca, wyjadała innym szczurkom co lepsze kąski dość obcesowo. A przy tym wszystkie są i były takie kochane, urocze, słodki i mądre.
Nie ma Pączka ale teraz gołębie mojego ojca mogą całymi dniami chodzić po całym ogrodzie, wygladają pięknie: białe, szare, fioletowe, małe, duże i są takie szczęśliwe. Wraz ze śmiercią Pączka zyskały wolność. Życie jest dziwne. Kiedy ze swojego okna patrzę na te gołębie, to zawsze myślę o kici i uśmiecham się - pewnie właśnie tak miało być. Czy jest coś gorszego od ptaka w klatce?
Moja dobra kicia - na zawsze w mej pamięci. Dziękuję - cokolwiek to znaczy.

[supergoga]

Witaj Stanko. Pozdrowienia od nas dla całej Waszej ferajny.
I za miłość do Melby - wielkie, wielkie podziękowania.
A u nas tyle pracy - że nawet na spotkanie i obiecane odwiedziny czasu nie ma.
Ale może uda mi się poprosić o foteczkę pozimowej Melbuni.:oops:

[Stanko]

No, zobaczę co da się zrobić ;). Melbuśka i Rudzielec pozdrawiają wszystkie psiaki świata. My się dołączamy oczywiście.

[supergoga]

Stanko pisała, że Melba bardzo chora - nerki i pewnie nie tylko. Kroplówki weszły w grę. Sunia słaba i bez apetytu, ale trzyma się.
Walcz kochanie - ostatnio tyle złych wieści wkoło. Musisz walczyć. Kochamy cię.

A to Melba zimową porą:

[URL=http://imageshack.us][/

[PaulinaT]

I Melba też?
Kurde :-(

[supergoga]

To było ostatnie zdjęcie Melby. Kolejnego już nie bęzie.
Melba, kochana w domu - pozyła w nim za krótko. Odeszła za TM, pozostawiła wielki ból i wielki żal.

Melbuniu - byłaś moją gwiazdką w schronisku, moim cudem. Znalezienie tego super domu dla Ciebie, to największa moja radość.
Nie zdążyłam cię już więcej zobaczyć. Odeszłaś - przegrałaś walkę z chorobą.

[supergoga]

Wiem, jak to było. Wiem, że twoja ukochana Pańcia była z toba do końca. Odeszłas w jej ramionach, choć nie chciałas jechać w tą ostatnią podróż - czułas, że nie wrócisz. Ale nie miałas już sił na walkę.

Melbuś, nasze biszkoptowe cudo - zostawiłas wielki smutek.