Atak na innego psa - brak posluszenstwa.

[GAJOS]

asco napisał(a):

Trzymalem bo chciala kontynuowac.
Probowalem uspokoic ale dopiero po ok 30 sek sie udalo.

Jak próbowałeś uspokoić ?

[xxxx52]

Moze nie tresury tylko do Psiej szkoly

[GAJOS]

xxxx52 napisał(a):

Moze nie tresury tylko do Psiej szkoly

Ale co ? Słowo "tresura" to, to samo co "szkolenie" :) Tylko "szkolenie" nie brzmi tak okropnie jak "tresura" :)

[Sybel]

Generalnie trzeba pamiętać, że pies, jeśli nauczy się być terytorialny, może nie być w stanie przestać i przenosić te zachowania również w znany sobie teren, który nie wchodzi w obręb domu. Np. u mojej babci był owczarek niemiecki (no, w typie tak po prawdzie), który pilnował posesji bardzo ostro. Raz rozwalił dłoń mężczyźnie, który się oparł o podmurówkę płotu - facet do końca życia miał sztywne palce. Jeśli jakiś urzędnik, np. listonosz, czegoś chciał, musiał stać i czekać, aż babcia (lekko już niepełnosprawna) zamknie psa. No i musiał liczyć na to, że babcia zamknie go dobrze.
Najgorsze jednak jest to, ze babcia zabrała psa nad morze. Pies zagryzł tam dwa czy trzy psy w drodze na plażę. Stanowił ogromne zagrożenie, bo był bardzo silny, wpadał w amok i nie dawało się go opanować, z wiekiem było tylko gorzej. To było wiele lat temu, znam te historie z trzeciej ręki, ale uważam, ze warto mieć je w pamięci. Tamten pies zupełnie nie był socjalizowany, nagradzano jego zachowanie o tyle, że właśnie rodzina chciała "psa stróżującego", a nie wiedziała, jak się za to zabrać.

Dlatego warto teraz zacząć porządną pracę pod okiem szkoleniowca, bo za kilka lat mozesz nie być w stanie ogarnąć suki. Wyobraź sobie, ze cała rodzina chce gdzieś wyjechać, a suka ma zostać pod opieką kogoś, kogo średnio zna. Może być kiepsko, prawda? Albo po prostu ktoś mało bystry, np. nowy listonosz, włazi na teren pomimo znaczka o złym psie. Ja wiem, jego wina, bo wlazł na cudzy teren, ale nie warto chyba ryzykować okaleczenia człowieka, prawda? Dlatego warto by było już teraz na zapas zacząć pracować, socjalizować psa, uczyć go bezwarunkowego skupienia na przewodniku. Pies nie może sam podejmować decyzji o ataku, bo to jest po prostu niebezpieczne. Pamiętaj też o tym, ze jeśli sąsiedzi uznają psa za zagrożenie, po prostu mogą go otruć - różnie bywa. Pomyśl o wszelkich możliwych czarnych scenariuszach i poszukaj dobrej szkoły ;)

[filodendron]

Sybel napisał(a):

Pomyśl o wszelkich możliwych czarnych scenariuszach i poszukaj dobrej szkoły ;)

Szczególnie, że kiedyś to było kiedyś ;) A dziś babcia wyskakiwałaby z ciężkiej kasy za rehabilitację niesprawnej ręki przypadkowego faceta. Warto przemyśleć czarne scenariusze, bo czasem się - nieoczekiwanie - zdarzają.

[Sybel]

Filodendron, tak dla jasności, nam się ciężko przyznać, ze moja babcia była moją babcią, wziąwszy pod uwagę, ze była też rozmnażaczką i osobą, która kompletnie nie dbała o swoje zwierzęta, nie miała problemu, zeby zarżnąć koźlęta itd. Także masakra, ale w tym wypadku chodzi mi o psa i właśnie problemy, które agresja może generować. Wiem, że w związku z jednym z zagryzionych psów, pudlem, ludzie chcieli się procesować. Gdyby do tego doszło, babcia musiała by zapłacić kupę kasy. Myślę, ze w sytuacji opisanej w pierwszym poście też mogło dojść do najgorszego i autor by odpowiadał po pierwsze finansowo, a po drugie być moze suka by poszła do uśpienia... Także o tym też trzeba pamiętać.

[Soko]

Możesz poprosić znajomych, by podchodzili ze swoimi psami na smyczy w stronę Twojej posesji. Najpierw muszą się zatrzymać na odległość nawet 10000000000 metrów - nieważne ile, chodzi o to by nie przekroczyć granicy wytrzymałości Twojej suki. Stopniowo zbliżają się do Waszej bramy, a Ty zajmujesz sukę komendą siad i nagradzasz za spokój - smakołykiem, zabawą. Jeśli widzisz, że suka ostatnimi resztkami woli powstrzymuje się od ataku odbiegnij, a znajomi niech odejdą. Na początku obcy pies musi podejść i zaraz zawrócić, a potem podejść, na chwilę stanąć, zawrócić i coraz to bliżej i dłużej się to powtarza. Cały proces może trwać kilka dni albo miesiąc.
Nie wdawaj się w stan "a może się trochę jeszcze uda" :) bo to najgorsze, co może być w przypadku tak poważnej sytuacji.
Wszystko zależy od znajomych, którym zakładam nie będzie się chciało tego robić.. ale możesz poprosić kogoś ze Szkoły Psów, z wychowanym psem, by Ci w tym pomógł. Próbujcie wspólnych spacerów przy Twoim domu.

[filodendron]

Sybel, babcię się ma jedną. No - dwie ;) I chwała im za to, że są. Nie chodzi o koneksje, ale właśnie o te czarne scenariusze, których prawie każdy gdzieś tam, kiedyś dotknął. Trzeba ruszać wyobraźnią, bo dziwne rzeczy czasem się zdarzają - tak po prostu. Lepiej uczyć się na cudzych błędach.

[Amber]

Czasem trudno po prostu pogodzić rolę psa stróżującego z psem "światowym". Dobermany są bardzo terytorialne i jeżeli chcesz mieć psa stróżującego to musisz się liczyć z tym, że nie będzie miał pstryczka on/off - dziś gryzę wszystkich, a dziś kocham cały świat ze wszystkimi psami włącznie. Dobki to przy tym psy jednego pana i nie dziwota, że są nieufne do obcych. Mój doberman też od obcych stroni. Zapoznawać z nowymi osobami muszę ostrożnie. Jak przekraczają próg mojego mieszkania/posesji są na cenzurowanym. Najbardziej czytelnym sygnałem dla psa, że wszystko jest OK jest moje spokojne zachowanie. Potem Jari potrafi się przyjść i poprzytulać do osoby której 20 min. temu jeszcze nie znał. Ale i tak zawsze jest czujny, nie lubi gwałtownych ruchów w moją stronę itp. nawet jak kogoś zna. Kiedyś kolega chciał mnie dla żartu klepnąć w ramię i zaraz Jari był przy nim i szczekał mu ostrzegawczo w twarz. Trzeba pamiętać, że pies obronny to pies obronny i inaczej będzie się zachowywał w takiej sytuacji doberman, a inaczej labrador.

Ja ze swojej strony bym proponowała szkolenie obronne z pozorantem (tylko w dobrej szkole!) - tam psy uczą się kontrolować swój popęd, poprzez kontrolowane gryzienie rękawa.

Jeżeli chodzi o ataki na inne psy to najlepszym możliwym narzędziem do niedopuszczania rozlewu krwi jest po prostu kaganiec. Mój pies chodzi w nim zawsze, bo nigdy nie wiadomo co może się zdarzyć, a w razie ataku Jari nie jest z tych co stoją i się patrzą.