Jak reagujecie na chamstwo innych psiarzy?

[Tessi&Tola]

Litterka - moje psy zdjęć nie zrobią, a on chodzi zawsze jak sąsiedzi w pracy. Sam nie pracuje chyba?
A moje psy na jego trawnik nie narobią, bo wiedzą że nie mogą i nie bardzo wiem jak im dać do zrozumienia, że ten jeden raz owszem - można:diabloti:

[milagros19853201]

[quote name='Mariusz1']Ja miałem nie miła sytuacje facet jechał na rowerze i miał psa na smyczy owczarka niemieckiego dość był sporych rozmiarów było to na ścieżce w lasku,killer jak to pies podbiegł do tego psa wąchał go i sie ten owczarek nagle rzucił ( ja już biegłem oczywiście) krzycząc z daleka niech pan trzyma psa a wiecie co on zrobił? trzymał rower. Trzeba mieć naj... w głowie żeby nie reagować na takie sytuacje i jeszcze do mnie z morda ze psa sie na smyczy trzyma juz mu chciałem wyp.. w mordę.

Inna sytuacja tez w lesie wolno biegający doberman tu akurat właściciel się zachował profesjonalnie uspokajał mojego psa i swojego !! i powoli zbliżając się do nich udało mu się nie dopuścić do walki takich ludzi to po rekach całować a ja zdążyłem jak zwykle dobiec. :)[/QUOTE]
No cóż ludzie uczą się najwolniej,ale co począc polskie realia ...:-/

[zaginiona sara]

Fajne masz psy.
Moje jakby widziały innego psa to bardzo chciałyby do niego biec :).

[Guest wolfheart]

[quote name='Litterka']Eee, tam, od razu zdjęcia "na gorącym uczynku" i donosik na SM z adresem właściciela zasrywacza.[/QUOTE]

ja bym tak zrobiła,innej skutecznej metody na chamstwo chyba nie ma.
Zastanawiam się co zrobić z kundlem-obszczekiwaczem-podbiegaczem szwendającym się co jakiś czas ulicami,bo panciostwu za ciężko ruszyć d**e z domu.

[NyanNyan]

Ja jak chodzę z moja Ciotką nie spotykam się może z wielkim chamstwem, ale...
No właśnie ale, znam ją i wiem jak reaguje na inne psy więc, chodzi w kagańcu, jak nie ma psów ściągam jak widzę psy, zakładam i jak widzę psa luzem, to krzyczę, aby go zapięto bo moja może być agresywna, większość zrozumie i zapina, ale od części słyszę
-Ale mój tylko się pobawi
-Jak pies agresywny to na łańcuch
-A niech się Pani od.....
Wtedy zazwyczaj odpowiadam wydając po cichu komendę czuwaj (ona wtedy się lekko stroszy i ucho stawia i czujnie się rozgląda ) Mogę spuścić i niech się waszym psem naje...lub jak go zje to bez pretensji...zazwyczaj działa.
I nawet jak może same odzywki nie są jakoś szczególnie chamskie, to dla mnie szczytem chamstwa jest posiadanie zdrowia własnego psa w poważaniu..bo niech podleci taki mały 2kg psiak i nawet jak moja go nie ugryzie to może go przecież łapą pacnąć i uszkodzić.

[klaki91]

[quote name='NyanNyan']Ja jak chodzę z moja Ciotką nie spotykam się może z wielkim chamstwem, ale...
No właśnie ale, znam ją i wiem jak reaguje na inne psy więc, chodzi w kagańcu, jak nie ma psów ściągam jak widzę psy, zakładam i jak widzę psa luzem, to krzyczę, aby go zapięto bo moja może być agresywna, większość zrozumie i zapina, ale od części słyszę
-Ale mój tylko się pobawi
-Jak pies agresywny to na łańcuch
-A niech się Pani od.....
Wtedy zazwyczaj odpowiadam wydając po cichu komendę czuwaj (ona wtedy się lekko stroszy i ucho stawia i czujnie się rozgląda ) Mogę spuścić i niech się waszym psem naje...lub jak go zje to bez pretensji...zazwyczaj działa.
I nawet jak może same odzywki nie są jakoś szczególnie chamskie, to dla mnie szczytem chamstwa jest posiadanie zdrowia własnego psa w poważaniu..bo niech podleci taki mały 2kg psiak i nawet jak moja go nie ugryzie to może go przecież łapą pacnąć i uszkodzić.[/QUOTE]

Wiesz co..mnie to właśnie zastanawia dlaczego ludzie mają gdzieś zdrowie fizyczne i psychiczne swojego psa. Raz po mojej suce przebiegł młodziutki labrador, może z 5 miesięcy miał, taka rozkoszna klucha, no ale już większa 3 razy od mojej rudej, która ma określone zdanie nt próbujących się z nią bawić psów. Nie chciałam żeby mu coś zrobiła, choć ona raczej nie gryzie tylko wpada w histerię, no ale nigdy nie wiadomo czy kiedyś nie wytrzyma i w końcu innego psa chapnie....więc wołam do właścicielki, że proszę pieska zabrać, bo moja może mu krzywdę zrobić. I co słyszę? "niech zrobi, może wtedy zacznie wracać jak go wołam"....:shake:

Później, gdy pani już psa zabrała (pomogłam jej w tym, bo rzeczywiście miał ją w 4 literach) widziałam jak poszła w stronę grupy biegających luzem psów. Szczeniak został na wstępie przeciągnięty po ziemi przez dorosłego goldena, który potem jeszcze go gnębił ciągle wskakując mu na kark, przyciskając go do ziemi i warcząc mimo że młody co chwil zawodził i próbował się wycofać... a kobieta cieszyła się i wykrzykiwała "no! widzisz! masz za swoje! ale ci piesek pokazał!". Właściciel goldena jej wtórował ciesząc się, że jego pies tak fajnie ustawia hierarchię i pokazuje młodemu gdzie jego miejsce.

Ciekawe co teraz z tego brzdąca wyrosło, pewnie kolejny popieprzony lab.

[NyanNyan]

Na takich szkoda słów.....i dla pani i dla właściciela drugiego psa... ciekawe jak oni by się czuli gdyby to ich jakiś olbrzymi facet wziął chwycił za kark i przeciorał po ziemi

[quote name='klaki91']Wiesz co..mnie to właśnie zastanawia dlaczego ludzie mają gdzieś zdrowie fizyczne i psychiczne swojego psa. Raz po mojej suce przebiegł młodziutki labrador, może z 5 miesięcy miał, taka rozkoszna klucha, no ale już większa 3 razy od mojej rudej, która ma określone zdanie nt próbujących się z nią bawić psów. Nie chciałam żeby mu coś zrobiła, choć ona raczej nie gryzie tylko wpada w histerię, no ale nigdy nie wiadomo czy kiedyś nie wytrzyma i w końcu innego psa chapnie....więc wołam do właścicielki, że proszę pieska zabrać, bo moja może mu krzywdę zrobić. I co słyszę? "niech zrobi, może wtedy zacznie wracać jak go wołam"....:shake:

Później, gdy pani już psa zabrała (pomogłam jej w tym, bo rzeczywiście miał ją w 4 literach) widziałam jak poszła w stronę grupy biegających luzem psów. Szczeniak został na wstępie przeciągnięty po ziemi przez dorosłego goldena, który potem jeszcze go gnębił ciągle wskakując mu na kark, przyciskając go do ziemi i warcząc mimo że młody co chwil zawodził i próbował się wycofać... a kobieta cieszyła się i wykrzykiwała "no! widzisz! masz za swoje! ale ci piesek pokazał!". Właściciel goldena jej wtórował ciesząc się, że jego pies tak fajnie ustawia hierarchię i pokazuje młodemu gdzie jego miejsce.

Ciekawe co teraz z tego brzdąca wyrosło, pewnie kolejny popieprzony lab.[/QUOTE]

[rozi]

Dzisiaj trzaśnięty mix labka (co prawda w kagańcu, ale luzem) starmosił mi Miszkę. Właścicielka nawet rozmowy telefonicznej nie przerwała.

Słuchajcie, kupiłam gaz, taki jakiś w żelu, co się nie rozłazi w powietrzu, i nie bardzo mocny. Czy ktoś z Was użył kiedyś takiego? Jak to wygląda w realu? Nie zrobi trwałej krzywdy?

[evel]

Gdyby robił trwałą krzywdę to pewnie nie byłby na sprzedaż dla każdego na wyciągnięcie ręki ;) A tak serio - napastnik, któremu się oberwie gazem przez jakiś czas ma objawy podobne do objawów mocnej alergii - podrażnione oczy, nos, krztuszenie się i te sprawy, ale po jakimś czasie przechodzi, zwykle kilkanaście minut do pół godziny. Więc podejrzewam, że na psy działa to podobnie.

[rozi]

Tak tak, teoretycznie to ja też wiem, chodzi mi o czyjeś doświadczenie. Z psem.

[NyanNyan]

Po delikatnym w spray pies zaczyna kichać, prychać, fukać, trzeć pysk, "łzawić" , latać jak oszalały ale jak najdalej od osoby, która go psiknęła. Nie polecam stosowania bez bytu koniecznego czyli zagrożenia pogryzieniem lub zagryzieniem.

[mańka_]

evel napisał(a):

Gdyby robił trwałą krzywdę to pewnie nie byłby na sprzedaż dla każdego na wyciągnięcie ręki ;)

Jaasne. Gorzej jak ktoś jest np. chory - alergik, astmatyk czy inne choroby ukł. oddechowego.
Wtedy i trwałą krzywdę zrobić może.

Ja osobiście mimo wszystko jestem przeciwna używaniu takich środków.

[ajeczka]

Też byłam przeciwna dopóki kaukazka nie próbowała zagryźć mojego rudzielca (on na smyczy, ona luzem). On waży 23 kg i ma w sobie geny ttb, więc naprawdę nie chcę w nim budzić potrzeby zabijania. Zbyt długo nad nim pracowałam. Następnym razem bez wyrzutów sumienia użyłabym gazu.

[evel]

Można sobie być przeciwko, kiedyś też sobie nie wyobrażałam. Ale po paru atakach na mojego psa, atakach na poważnie, nie "teatrzyku", nie "zaczepianiu", tylko atakach w celu zagryzienia, jakoś mi się zmieniły poglądy i gaz mam praktycznie zawsze w kieszeni.

[zmierzchnica]

evel napisał(a):

Można sobie być przeciwko, kiedyś też sobie nie wyobrażałam. Ale po paru atakach na mojego psa, atakach na poważnie, nie "teatrzyku", nie "zaczepianiu", tylko atakach w celu zagryzienia, jakoś mi się zmieniły poglądy i gaz mam praktycznie zawsze w kieszeni.

To prawda. Użyłabym i na psie i na człowieku, gdyby przyszła taka konieczność. Ostatnia rzecz, o jakiej myślę w chwili zagrożenia życia, to to, czy napastnik biedny ma astmę czy może ma alergię, a może raka płuc. Jak ma, to niech nie atakuje. A jeśli chodzi o agresywnego psa to już w ogóle - może zechcieć nie tylko zabić mojego zwierzaka, ale też mnie. Na pewno nie będę się martwić o jego zdrowie w takim momencie.

[mańka_]

Odnosiłam się do wypowiedzi evel - że gdyby mógł zrobić trwałą szkodę, to nie byłby tak dostępny.


I cóż, możliwe, że mam takie podejście z 2 powodów:
-nigdy, z żadnym psem, nie byłam obiektem ataku (poważnego, takiego który by wymagał użycia takich środków) innego psa - może mieszkam w takim miejscu (i wszystkie inne miejsca w których mieszkałam czy chodziłam z psem), nie wiem - nigdy mi sie to nie zdarzyło
-widziałam zgon właśnie po użyciu gazu (użyciu - jak potem stwierdzono - bezprawnym, bo przekraczającym granice obrony koniecznej)

[PaulinaBemol]

hmm jak chodziłam na spacery z Bemolem (50kg) nigdy nie miałam pomysłu na gaz mimo że ataki były ale na szczęście nic na powaznie i mi sie udawało przegonić psa a w ostateczności Bemol by sobie poradził. Teraz chodze z Kryśkiem (10kg) i jak do tej pory mieliśmy jeden atak od kundla pewnie z 15kg bo Krys biegł przy rowerze a tamten go zaatakował i wiem że i z nim nie miałby szans. Zaczełam się zastanawiać nad kupnem gazu tak na wszelki wypadek i mam nadzieje że nigdy go nie użyje.

[karolina_karolowska]

mańka_ napisał(a):

-nigdy, z żadnym psem, nie byłam obiektem ataku (poważnego, takiego który by wymagał użycia takich środków) innego psa - może mieszkam w takim miejscu (i wszystkie inne miejsca w których mieszkałam czy chodziłam z psem), nie wiem - nigdy mi sie to nie zdarzyło

A miałaś kiedyś psa małych rozmiarów? Bo co innego berneńczyk czy CTR, a co innego 10-kilogramowy pypeć.

Ja z moim świętej pamięci owczarkiem niemieckim nigdy nie przeżyłam rzeczywiście niebezpiecznego ataku, choć trafiały się różne sytuacje. A Bilbo (niecałe 10 kg) juz 3 razy został poważnie zaatakowany. Ostatnio mocno go poturbował pies w typie berneńczyka. I żałuję, że nie miałam wtedy gazu, bo właściciel nie był w stanie psa w ogóle opanować, w końcu sam zaczął go kopać żeby puścił.

[Lonley]

Dokładnie małe psy są częściej atakowane. Ja miała ostatnio taką przygodę dosłownie 5 m od domu. Pies sąsiadów, duży owczarek, rzucił się na mojego. Na ulicy byłam sama, ale zaczęłam krzyczeć i moi rodzice no i właściciel wyszli. Na szczęście miałam glany i po prostu go kopnęłam i to chyba całkiem nieźle bo puścił. Skończyło się zszywaniem tylnej nogi na udzie. Rana około 3-4cm. Później się dowiedziałam, że psa wzięli od kogoś chorego, kto nie mógł się nim już dłużej opiekować i gdyby go nie wzięli to byłby uśpiony. Właścicielka była zdziwiona jak to się stało bo pies był podobno szkolony. Ja też tego nie rozumiem i teraz boję się wieczorami wychodzić, bo z dwóch stron mam po sąsiedzku agresywne psy. Dlatego też noszę ten gaz, ale mam nadzieję, że nie będę musiała go używać.

[N&N]

Moją małą suczkę (niecałe 5 kg) zaatakował w parku DONek. Pędził bezgłośnie, ze zmarszczonym pyskiem, nastroszonymi uszami, ogonem w górze i irokezem na grzbiecie. Wystarczyłoby, żeby z takiego rozpędu chapsnął raz. 40 kg żywej wagi i 4,5 kg suczka. :shake: Nie byłoby co zbierać. A właścicielka szła sobie niespiesznie i tylko krzyknęła: "On nic nie zrobi". :angryy: :angryy: Nosz..... Dobrze, że moja akurat smyczy nie miała. Uciekła "zakosami" w stronę domu. Próbowałam złapać owczarka "w locie", ale był za silny. Chętnie pogadałabym sobie :mad:z właścicielką, ale moja uciekła na osiedle. Musiałam ją odnaleźć, zanim stałoby się nieszczęście (psy, samochody). Grrrr. To nie był pozorowany atak małego szczekacza, tylko akcja pt. "chcę to zabić". :angryy: Wystraszyłam się. Psinka także. Trzęsła się jeszcze pod klatką schodową. Myślę, że w takich chwilach jednak warto mieć gaz.

Zdarzyło nam się też podbiegnięcie i oszczekanie przez "azjatę". Tylko, że to był atak pozorowany (tak sądzę ;-) :lol: ). Pies dał się odgonić krzykiem i torebką. Mnie nie zaatakował. Miał chrapkę na mojego psa. Sunię wzięłam na ręce. Nic się jej nie stało. Właściciel na moją prośbę (sam nie wpadł na to, że mogę się wystraszyć) z wielką łaską wziął swoją, a przy okazji stłukł ją smyczą po głowie. :shake: Pewnie dlatego suka tak łatwo dała się odgonić (była bita). Teraz to strach zwrócić komuś uwagę, bo może sfrustrowany zleje swojego "niegrzecznego" :shake: psa.

[Aga*Lis]

U mnie na osiedlu jest taki bezmózgi facet z ONkiem. Ostatnio pies szedł zpuszczony i szedł środkiem ulicy. Samochód wycofywał i uderzył psa. Facet tylko zaczął gwizdać i szedł dalej. Masakra, oprócz tego "szkolą go na psa z charakterem" :shake:

[rozi]

Właśnie, ja nie mogę tego zrozumieć, czemu te małe są atakowane. Żaden z moich (przeróżnych) psów nie atakował mniejszego, to znaczy dużych też nie atakowały, ale zdarzało się, że musiałam powtórzyć komendę "nie rusz" kiedy jakiś duży się sadził, a obszczekujące małe były mijane bez zainteresowania. Dopiero teraz, mając yorki, zetknęłam się z problemem atakowania małych. I to nie jest sporadyczne, większość psów - od niewielkich kundelków po ONki - jeży się i próbuje chapnąć.

I nie jest też tak, że dawniej nie było mikrusów, my znaliśmy i yorki, i królicze jamniki, moje psy nigdy nie były nimi poirytowane, labradorka umiała nawet bawić się z maleńką yorczką tak, żeby nie przydepnąć. Sądziłam więc, że moje spacery z małymi będą czystą przyjemnością, a skończyło się tak, że muszę mieć oczy naokoło głowy. Jestem w totalnym szoku, prawdę mówiąc.

[N&N]

rozi, naście lat temu miałam poschroniskowego ONka (bardzo w typie). I on NIGDY nie ruszał nic mniejszego.
A już suczki czy szczenięta - to była świętość. Suka mogła go odgonić, odszedł i nigdy się nie odgryzał. Bronił się tylko w razie bezpośredniego ataku dużego samca (syt. miała miejsce raz, mijaliśmy domki i ktoś nie domknął bramy). Dawałam radę nad nim zapanować pomimo tego, że byłam w podstawówce. A i psów jakoś więcej luzem biegało. To były "inne czasy" ;-) :lol: Wyszkoliłam moje Słoneczko bez problemu. :loveu: Potem nie miałam psa. Hmmm, dla mnie logiczne było, że duży pies ma coś w rodzaju "kodeksu honorowego". Nie atakuje suk, ani szczeniąt. Niestety, myliłam się. Coraz częściej spotyka się psy agresywne do malizn. :shake: Nic dziwnego, ze Pańcia bierze na ręce. Jeden chaps olbrzyma i już po naszym małym szczęściu.

[Aguja]

Wiecie, ja generalnie uważam, że tych psów jest coraz więcej. Prawie każda rodzina ma psa. A tych psiaków wychowanych to jest niestety mało:shake: Albo ludzie wychodzą na 10 minut na smyczach krótkich i w kagańcach przez całe życia psa albo puszczają psy luzem kompletnie po osiedlach, jezdniach itp. W sumie nie wiem co gorsze. A wystarczyłoby trochę z psem popracować:roll:

[N&N]

Aguja napisał(a):

A wystarczyłoby trochę z psem popracować:roll:

Lubię to! :-)