Pies i dziecko

[Izura]

Mój pies jest naprawdę zwierzęciem tolerancyjnym w stosunku do dzieci- okoliczna sfora ok 10 koleżanek siostry ciotecznej która przyjechała na wakacje wchodzi, wychodzi, witana i żegnana merdaniem dupci psiej jest za każdym razem. Problemem jest jej młodsza siostra- dziecko trochę ponad 2 latka ma, jednak w przeciągu 1,5 miesiąca udało jej się sprawic że ktos jak widzi dzieci potrafi przywalic głową w szybe bo jej nie zauważa(wychodzi sobie balkonowymi). Kazik na początku był bardzo zainteresowany znajomością z małym człowiekiem który wiecznie jadł jakieś kanapeczki i chętnie się dzielił;) Jednak bardzo niedelikatne zabawy małej skończyły się tym że pies jej unika- ona się pokazuje, on opuszcza ulubione miejsce do wygrzewania się psa, ona idzie znowu do niego, Kazik ucieka. Dziś pierwszy raz w swoim życiu nie wytrzymał u na nią warknął- jak się okazało wsadziła mu palec do nosa. Ja nie mogę cały dzień z psem siedzieć a zamknięcie go w pokoju jak mnie nie ma skutkuje płaczem przez 5 minut a potem jakaś dobra dusza idzie wypuścić psa- na podwórko, gdzie babcia "zajmuje się" wnusia albo jej mama pozwala za psem latać co jakiś czas ostrzegając ze pies ugryzie.
Dla mnie to jakby ja przytrzymał by miała nauczkę ze oczy/uszy/nosy i psie tyłki(bo palec tam tez wsadziła) nie są do rozciągania i może by dała mu spokój. Tylko że nie chce żeby jego stosunek do dzieci mu się zmienił. Jak wracam skądś i patrze na dziecko próbujące jeździć na psie i babcie ciesząca się z tego mimo że Kazik może nie wygląda, ale i silny jest i zgryz ma naprawdę mocny. Mała nie rozumie też że psia miska to świętość do której się raczej nie zbliża ani nie grzebie w niej.
Macie jakiś pomysł żeby psu nie włączyła się opcja gryzienia dzieci albo dobry pomysł na odizolowanie jednego od drugiego?

[kavala]

[quote name='Izura']
Macie jakiś pomysł żeby psu nie włączyła się opcja gryzienia dzieci albo dobry pomysł na odizolowanie jednego od drugiego?[/QUOTE]
Pogadać z matką czy babcią dziecka, ale tak na poważnie. Ewentualnie pogadać z samym maluchem, a nuż coś zrozumie.

[omi]

Myślę, że powinnaś POWAŻNIE porozmawiać z Babciami. Jeżeli cieszy je widok dziecka jeżdżącego na psie....głupota ludzka ......a potem będzie lament, że pies morderca pogryzł dziecko!
A dziecku włóż palec po kolei do wszystkich otworów, ale tak żeby bolało! I wyjaśnij, że TAKI SAM BÓL CZUJE PSIAK!

[Izura]

Próbowałam. Tłumaczyłam, pokazywałam, udowodniłam na sobie że one go nie odwołają. Pokazałam ile mu zajmuje rozgryzienie świńskiej nóżki żeby zobaczyły że on może coś zrobić. Teraz pies jest zły bo warknął- jak dla mnie to jest cierpliwy że 1. dopiero teraz 2. tylko warknął. Babcia wychodzi z założenia że "jak coś zrobi dziecku to sie powiesi"(dosłownie, stare myślenie typowo "wiejskie"- będzie po problemie) a matka anemicznie woła "nie ruszaj pieska bo ugryzie". A ona nic sobie z tego nie robi.
Małej tłumaczyłam że kotka nie ciągnie się za ogon- za ogon nie pociągnęła, próbowała kopnąć a jak leżał tez usiąść.
Jedyny plus- za jakieś 1,5 tygodnia sobie pojedzie. Minus- już wszystkich dzieci na spacerach unika mocno i jeszcze trochę a Kazik z miziaka dla dzieci zmieni się w stworopotwora.

[omi]

Dziecko, które ma dwa lata jest rozumne....Mała jest najzwyczajniej złośliwa i rozwydrzona! Jak chciała kopnąć kota -trzeba było dać klapsa w pupsko!

[Izura]

Oberwała od kici, przez pół dnia go omijała. Jej mama twierdzi że to z miłości do zwierzątek.
Już nie mam pomysłu na odizolowanie- bo jak? Mam zrobic kojec dla psa(lub dziecka- sensowniejsze;) ) z drutem kolczastym pod prądem? Najgorsze że nie mam opcji zamkne go jak mnie nie ma w pokoju, będzie spokój miał, tak by się przeżyło- kontakt tylko z daleka by był.

[Soko]

Czytałam kiedyś o takim sposobie.. jeśli dziecko koniecznie chce się kontaktować z psem, niech zrobi to bez dotyku ;) może to być np. wysoki kojec, a dziecko wyrzuca przez niego jakieś zabawki, smakołyki. Musi być na tyle wysoki, że gdy dziecko wstanie, to nie wyjdzie, a pies nie wskoczy - więc najlepiej, gdyby odbywało się to pod czyjąś kontrolą no i żeby i dziecko i pies widziały się nawzajem. Może frajdę sprawia dzieciakowi trącanie pieska, ale w momencie kiedy i pies zacznie się cieszyć, powinno się to może spodobać obu?

[kavala]

To raczej pytanie na jakiś wątek psychologiczny dla ludzi, bo tutaj to z ludźmi jest coś nie tak. Trudno mi coś poradzić, bo nie wiem w jakich stosunkach jesteś z babciami i mamusią dziecka, w jakim jesteś wieku i w czyim domu akcja się rozgrywa. Ja na pewno byłabym bardziej stanowcza. Skoro nie wolno dotykać psa, to nie wolno!

[Izura]

Akcja toczy się u mnie w domu, mam dziecka to siostra mojej matki. Babcia uważa że przesadzam a pies nie ma prawa się bronic. Lat mam 18.
Tez o tym myślałam- o kagańcu i wielkich jednopalczastych rękawicach na dziecko też, najlepiej przywiązane z nogami;) Ale jak pies warknął na szczęście już nie zostawiają jej z nim samej nawet na chwile(za to chciałam zamordować, przypadkiem przecież by jej krzywdę mógł zrobić nawet- niech zamerda jej ogonem, ona się wywali do tylu na jakiś kamień i co? Pogotowie, szpital, karetka?) bo się zrobił "niebezpieczny".

Kontakt bez dotykania nie jest fajny dla niej. Rzucanie zabawek to sama sprawdziła- piłką do nogi, więc jak ma w ręku przedmiot to on woli się nie angażować w jakieś zabawy czy coś. W sumie to od dziecka ucieka, a ja nie chce z małą go ganiać jak odchodzi, bo takiego zachowania go uczyłam jak coś jest nie tak.

[Izura]

Dziecko przestało napastować psa- teraz się go boi. Próba wskoczenia na śpiącego, wygrzewającego się na słoneczku pieska okazała się dla niej traumatycznym przeżyciem, kłapnął jej zębami w powietrzu i piesek jest unikany bardzo, mała wreszcie pilnowana.

[Martens]

Całe szczęście, że pies zrównoważony, czy wręcz mega cierpliwy i na kłapnięciu w powietrzu się skończyło; przy innym zwierzaku moglibyście trafić do działu "media", jako link od lokalnych wiadomości o ciężkim pogryzieniu dziecka.
Mi włos się jeży na samą myśl, żeby małe dziecko było do tego stopnia niedopilnowane, żeby skakało na śpiącego psa. Niestety niektórych problemów nie da się rozwiązać z samym psem ;)

[Izura]

Byłam pewna że trafimy z końcu, tylko myślałam czy z odgryzioną ręką czy głową.
Największy był z babcią, bo to zabawne jak go męczy było. Jeszcze tylko kotek musi ją mocno udziabać albo chlasnąć pazurami, bo do rybki w akwarium ma jakiś respekt. Podobno jest tak brzydka że się jej boi.

[motyleqq]

Izura napisał(a):

Dziecko przestało napastować psa- teraz się go boi. Próba wskoczenia na śpiącego, wygrzewającego się na słoneczku pieska okazała się dla niej traumatycznym przeżyciem, kłapnął jej zębami w powietrzu i piesek jest unikany bardzo, mała wreszcie pilnowana.

no i problem rozwiązał się sam, nieco drastycznie, ale dobrze, że w ogóle.

a co do takich nieznośnych dzieci, to sama kiedyś widziałam jak wyrwano kotu pazury z przednich łap, by nie mógł się nimi obronić przed targającym nim chłopcem