Mikserpanna

Ma apetyt, nie ma żadnych niepokojących zachowań. W mieszkaniu śpi, śpi, ale też jak go zachęcę głaskami lub smakołykiem, chętnie się uczy nowych komend (wtedy wstępuję w niego energia), umie już po miesiącu (nie umiał nic jak go adoptowałyśmy) siad, poproś (niemal z cyrkowym wdziękiem :D), łapa, przybij piątkę, uczy się teraz leżeć... ale od razu jak kończymy naukę pędzi na legowisko i spanie. Co za psiak :D

Dokładnie! Jak kara... żadne smakołyki i próba rozbudzenia nie pomaga. Pies jest zupełnie zdrowy, był u weta i wszystko jest OK. Tylko to spanie, spanie, spanie... ożywia się tylko na jedzenie, albo jak pozwolę mu pooglądać co robi królik w klatce (mógłby go obserwować godzinami). A tak to non-stop ciężkie powieki, ziewa, zasypia bardzo mocno (czasem chrapie :D!)

Witam wszystkich serdecznie :) z przyjaciółką adoptowałyśmy miesiąc temu psa ze schroniska. 8-latek, mały, krótkie łapki, długi, ubarwienie trochę "reksiowate". Wszystko z nim w porządku, jest łagodny, grzeczny, nic nie niszczy, cichutki... no właśnie... taki grzeczny, że aż do przesady. W ogóle nie ma w nim życia :( jest ciągle, ale o ciągle śpiący, spałby dniami i nocami. A najgorzej to go wziąć na spacer... on po prostu nie znosi chodzić na spacery. Staramy się je urozmaicać, brać przysmaki, ciągle go chwalimy, ale on jak widzi smycz i jak go wołamy - to owszem przychodzi - ale jak na ścięcie! Łeb spuszczony, powoli, po drodze sto razy się przeciągając i spoglądając tęsknie na swoje legowisko. Na spacerze? O matko... wlecze się, nic go praktycznie nie ciekawi. AŻ TU NAGLE POJAWIA SIĘ ENERGIA! MOC ENERGI! Kiedy? Jak się orientuje, że wracamy do mieszkania! Zaczyna szaleć cieszyć się. Po schodach kamienicy biegnie z 100% przyśpieszeniem aż na samą górę. Jak tylko wraca do mieszkania to biegiem na swoje legowisko i spanie. Nie wiem co robić. Czy po prostu zaakceptować to, że nie lubi spacerów? Jednak ruch to zdrowie i nie wydaje mi się, że pies, który śpi 90% doby będzie w dobrej kondycji :( Poradzicie coś? Ktoś ma podobną sytuację?