Furie

Lukas, jak jesteś z Poznania, to daruj sobie neta, bo szkoda czasu. Więcej napopełniasz błędów niż będzie z tego pożytku. Pavel Markusek, Markusek Team, Mieczewo koło Poznania (tj. koło Kórnika) - wygoogluj sobie i wal jak w dym. Ma bardzo dużo dobrych opinii, chociażby wśród tutejszych forumowiczów , do których dorzucam swoją własną. Na Twoim miejscu w ogóle bym się nie zastanawiała.

1. Przeanalizuj czym Twoje podejście / zachowanie różni się od zachowania męża. Obserwuj go , jak postępuje z psem i analizuj. Może mąż jest bardziej stonowany, czytelny, konsekwentny. A Ty dla odmiany zbyt ruchliwa, chaotyczna, piskliwa, gadatliwa, jakbyś oczekiwała że pies sam z siebie skuma o co Ci chodzi, bo przecież powiedziałaś, a przy tym niby coś od tego psa chcesz, ale do końca nie wiesz co, albo w Twoim zachowaniu jest wahanie i pies wyczuł, że może Ci wejść na głowę. Nie wiem, bo nie widziałam, ot, strzelam i podsuwam tropy do rozważenia. 2. Poszukaj szkoleniowca, który Ci wytłumaczy co robisz nie tak i pomoże Ci opanować podstawy.

Tak, dokładnie. Na pocieszenie i dodanie otuchy: moja 2-ga suka, a dokładniej przeszło 30 kg suki, jest dość konkretnie agresywna i lękliwa. Mimo to, w ciągu kilku miesięcy u mnie, 2 razy miała pobieraną krew u weta, podawaną wodę utlenioną do pyska, robione echo serca, usg i rtg (do którego musiała leżeć na grzbiecie). Dało się? Dało. Więc Tobie też się uda. Wiadomo, że nie ma co "kozaczyć", więc zawsze kaganiec i najlepiej do weta w 2 osoby - obie osoby akceptowane przez psa. Terapia przez pracę, wspólne zajęcie, zabawy, w których pies wygrywa - daje super efekty, przy czym, dwie sprawy: 1) najpierw badania, 2) porządny trener, który Ci pokaże o co chodzi, bo diabeł tkwi w szczegółach i często bywa, że ludzie popełniają błędy nawet w zabawie z psem. Ale najpierw weterynarz. Opisz dokładnie wszystkie objawy i nie wstydź się sugerować że chcesz takie a takie badanie na to czy na tamto. Wydaje mi się, że czasami niektórzy weterynarze idą po najmniejszej linii oporu, żeby potem nie słuchać pretensji, dlaczego tak drogo.

Wklejam z "fejsa", post autorstwa Ivana Balabanova, nt OE, pod hasłem: "education is an answer" : https://www.facebook.com/Ivan.Balabanov/posts/705322326179745 Jasne, OE nie jest panaceum na wszystko. O tym pisała Sowa. OE nie jest dla każdego i na pewno nie jest do samodzielnego używania przez początkującego, bo tylko wyrządzi szkody, a na pewno nie rozwiąże problemu. Do tego jest potrzebny dobry trener. Poza tym OE to nie jest czarodziejska różdżka - najpierw trzeba mieć wypracowane podstawy. O tym pisała Harley. Dobre OE jest drogie - o tym pisała Beatrx, dla uściślenia, np. Dogtra IQ - ok 200 EUR. Dlaczego nie pisać o tym na Dogo? Osobiście uważam, że lepiej jeśli pytający + całe grono czytających dostanie garść merytorycznych przestróg i wyciągnie wnioski, że to niebezpieczne, niż w obliczu tabu i własnej desperacji kupi badziew i go użyje na własną rękę albo u pseudo-tresera. Dużo szkód się bierze z niedoinformowania. Wachu89 - zacznij od nauki przywołania na lince. Twój pies musi doskonale rozumieć co to znaczy "do mnie". Z naciskiem na: pies - rozumieć. Nie mylić z "mnie się wydaje, że pies rozumie". W tym też mógłby Ci pomóc dobry trener. Bez tego OE nic nie wskurasz. PS Też testowałam na sobie. Do maksa ;)

No, bardzo trafne pytanie. Bardzo ważny aspekt z punktu widzenia dobrostanu psa.

Zatem trzymam kciuki a kilka sugestii wyślę Ci na PW.

Tak, pod warunkiem, że potraktujesz naukę posłuszeństwa jako nauczenie siebie samej: jak "działa" pies, jak się komunikować z psem aby pies Cię rozumiał, jakie są potrzeby psa, a nie wyłącznie jako nauczenie psa kilku sztuczek. To jest troszkę głębsza filozofia i nie da się tak 1 zdaniem na forum. Fajnie gdybyś mogła udać sie do DOBREJ psiej szkółki, gdzie by Ci to wytłumaczyli i pokazali. Napisz skąd jesteś, może ktoś zna dobrą szkółkę w Twojej okolicy. Jak być dobrym przewodnikiem? - wiedzieć, rozumieć i stosować to o czym powyżej :) Co do nagradzania, to tak skrócie: - zamiast suchej karmy weź coś lepszego, smaczniejszego - coś co dla psa będzie dużo atrakcyjniejsze niż to co ma w misce na co dzień. Bo to tak, jakby Ciebie nagradzali bułką z masłem zamiast wielką tabliczką czekolady albo płacić 5 zł za godzinę pracy, która jest warta min. 30 zł ;) Np.: gotowane żołądki lub serca drobiowe (o ile pies nie ma alergii na drób), jakieś mięso (np. podgotowane lub przesuszone w piekarniku paski wołowiny), ciasteczka wątróbkowe (lub inne) własnej roboty (przepisów w necie od groma i trochę), suszone szprotki dla psów (np. firmy Maced). Przysmaki - nagródki - pocięte w małe kawałki. Takich gotowych psich przysmaków do kupienia w sklepie zoologicznym bym raczej unikała - drogie i b. często kupa konserwantów a psy je jedzą z łachy. - prawidłowe stosowanie przysmaków to osobny rozdział. było o tym nie raz, więc albo poszukasz, albo dopowie ktoś inny ;)

No to jak net, przejrzyj kanał : https://www.youtube.com/user/kikopup Kiedyś potrzebowałam filmiku z 1 prostą sztuczką, żeby podpatrzeć, bo mi nie wychodziło naprowadzanie psa na przyjęcie pozycji i właśnie na tym kanale wydał mi się sensowny. Głównie z punktu widzenia procesu nauczania, stopniowania trudności, komunikacji, nagradzania, timingu. To się po prostu trzymało kupy. Więcej nie zaglądałam, ale zapisałam sobie do subskrypcji. Z książek z gatunku "must have" i w przystępnej cenie: "Zwykły niezwykły Przyjaciel" Pani Zofii Mrzewińskiej - o ile się jeszcze nakład nie wyczerpał. Koszt ok 15 zł + wysyłka. Do czasu aż sobie odłożysz trochę kasy- poszukaj sobie w necie artykułów Jej autorstwa. Sorry jeśli się dubluję i już Ci o Pani Mrzewińskiej pisałam (a gdzieś pisałam, nawet niedawno), ale mi od przepracowania pamięć szwankuje ;) A naprawdę warto poczytać co pisze.

:) :) No to cieszę się, że mogłam pomóc :) Oby Twoje staranie, zaangażowanie i ilość wykonanej roboty przełożyły się na zdrówko Twojego psiaka. Oboje na to zasługujecie! Dawaj znać jak się miewa. Ja na samym początku karmiłam Furię RC z jakiejś tam niby lepszej linii, Osteo & Digest, ale szybko zrezygnowałam ;) Z kupnymi karmami to jest mniej więcej tak: skład (im mniej składników, tym mniejsze ryzyko że coś będzie uczulać, a zioła, owoce czy warzywa można podać we własnym zakresie), jakość składników (odpad czy human grade, jeśli human grade to czy tylko deklarowany, czy realny - przy czym ciężko sprawdzić), rodzaj konserwantów, wielkość serii produkcyjnych (jeśli ogromna produkcja i na magazyny, to karma ma się szansę nieźle zestarzeć zanim trafi do klienta i z automatu musi być "ostro" konserwowana). Z karmieniem mięsem - poza danymi, niewiele pomogę, bo używam tylko jako smakołyki w treningu. Btw. pamiętaj, żeby do treningu / nauki psa używać nagródki, które są dla psa atrakcyjniejsze niż to, co dostaje do miski. I tu - znów z mojej obserwacji: kupne przysmaki raczej nie zdają egzaminu. Natomiast mięcho, ciasteczka własnej roboty - to jest to.

Aamidale, jesteś anglojęzyczna? Jak tak, to w ramach wprowadzenia: http://michaelellisschool.com/videos.htm ten pierwszy filmik od góry, przy czym to nie jest o klikerze. Ja u siebie widzę pole dla klikera w baaardzo wąskim zakresie. Na co dzień zdecydowanie bardziej wolę tzw. markery słowne. Poczytaj sobie o warunkowaniu klasycznym i instrumentalnym. Poza tym, fajnie gdyby ktoś mógł Ci to wszystko pokazać na żywo, bo pewne rzeczy łatwiej pokazać niż przekazywać na sucho. Klikera wielką zwolenniczką nie jestem, ale go nie krytykuję - żeby była jasność. Uważam , że jest narzędziem, rodzajem markera - jednemu bardziej, innemu mniej przydatnym, a nie filozofią. Jeżeli trafisz na ludzi, którzy traktują kliker / szkolenie klikerowe jako filozofię - moim zdaniem to trąci fanatyzmem. W kwestii filozofii - bardzo dużo wyjaśnia ten film, który wstawiłam.

Na biegunki stosuję Atapectin firmy Aptus. Zawiera pektyny. Jednak ze względu na historię Twojego psa, przed sięgnięciem po jakikolwiek specyfik, skonsultowałabym z wetem, podając mu konkretną nazwę oraz skład (pewnie w necie można znaleźć). Nie każdy wet musi znac wszystkie specyfiki, o czym nie raz się przekonałam. Mogę się mylić, gdyż nie jestem wetem, ale produkcja nadmiaru śluzu może sugerować bardziej reakcję obronną jelita na przewlekłą biegunkę, być objawem zaburzenia pracy jelita niż reakcją na stres. Przy czym stres, owszem może powodować biegunki. U Twojego psa bardziej obstawiałabym kwestie pokarmowe. Potraktuj to jako niewiążącą sugestię - jakby nei było jestem TYLKO on-line. Z suplementów regulujących pracę układu pokarmowego, w tym jelit, prawidłowego wchłaniania i poziomu flory bakteryjnej, mogę jeszcze zasugerować Moor Liquid, dostępny na Zooplus. Co do karmienia - trzymam się suchej karmy Healthy Doggie, coś jak marka własna, produkowana w małym "nakładzie", żaden koncern, o bardzo prostym składzie, niestety wysokiej cenie. Do tego dodaję zioła - Mix 30 ziół Krauterkraft (czy jakoś tak, tej samej firmy co Moor Liquid), wymiennie lub czasem razem z "błotem". Na innych karmach psy miały widocznie luźniejsze lub / i większe objętościowo kupy. Po suplementach dodatkowo - jeszcze mniejsze, jeszcze lepiej związane i mniejsza skłonność do pożerania kup różnych gatunków kopytnych. To są moje typy, które mnie się sprawdzają. Z naciskiem na mnie, tzn. moim psom, które mają wrażliwy przewód pokarmowy, ale są ZDROWE. Nie chciałabym żebyś się zasugerowała a potem miała do mnie żal, że wydałaś pieniądze, a nie pomogło. ---- Co do zakupu surowego mięsa i nazwijmy to źródłowej bazy danych: jest coś takiego jak strona www GIW-u (Główny Inspektorat Weterynaryjny), tam można znaleźć tabelę ze wszystkimi zakładami mięsnymi, są podzielone na województwa i każdy zakład ma swój numer weterynaryjny. 2 pierwsze cyfry to sybol województwa, dwie kolejne to zdaje się symbol powiatu. Korzystając z tej tabeli, przy odrobinie wprawy można sobie zrobić listę ubojni i zakładów rozbiorowych z okolicy, a potem korzystając z Googla ustalić ich telefony. Robota jest iście katorżnicza, nie powiem, ale to jedyne tak kompletne źródło. Tu jest lista wszystkich zakładów jak leci: http://old.wetgiw.gov.pl/index.php?action=art&a_id=2488 ale osobiście radzę zacząć od tej - wg mnie jest bardziej przejrzysta i ma konkretniejsze firmy, ponadto w ostatniej zakładce zawiera legendę - rozwinięcie skrótów (najważniejsze to : SH - działalność w zakresie uboju, CP - w zakresie rozbioru, B - wołowina, A - drób, P - wieprzowina); kody państw trzecich na Wasze potrzeby, Was nie interesują, chyba że ktoś chce dla własnej satysfakcji wiedzieć o co chodzi, to pytać śmiało ;) http://old.wetgiw.gov.pl/index.php?action=art&a_id=1695

Cześć, fajne podejście! To dobrze, że najpierw dojrzewasz i czytasz. Z lektur godnych polecenia, na pewno książki, blog na forum owczarka oraz artykuły na Onet Pani Zofii Mrzewińskiej. Bardzo przydatne i przystępnie napisane. Gdzieś tu, chyba w dziale media był nawet temat , w którym starano się zebrać linki do Jej publikacji. Jeśli wolno doradzić coś jeszcze: 1) zrób sobie rachunek sumienia ile czasu Ty / reszta domowników możecie poświęcić psu, 2) zapoznaj się z różnymi rodzajami psich aktywności - fizycznych i umysłowych, zadecyduj co zaoferujesz swojemu psu 3) rozejrzyj się za sensowną szkółką w Twojej okolicy lub daj znać skąd jesteś - może ktoś coś doradzi. Być może nie będziesz miała potrzeby aby z niej korzystać, ale ja tam uważam, że lepiej być przygotowanym zawczasu i zawczasu wiedzieć dokąd pójść, 4) zrób przegląd mieszkania pod kątem: wszystkich rzeczy potencjalnie niebezpiecznych, które należy pochować, zabezpieczyć, gdzie pies będzie miał legowisko, gdzie pies będzie pozostawał na czas nieobecności domowników, 4) masz pytania - pytaj :)

Nie obiecujcie sobie, że kurs na behawiorystę Wam cokolwiek da. Każdy kto ma choćby odrobinę praktyki, ma mega bekę z tych kursów i się łapie za głowę, jak można tak oszukiwać ludzi. Oszukiwać w znaczeniu: sugerować, że po takim kursie zdobędą fach i będą przygotowani do wykonywania zawodu. Bo nie będą. To tak, jakbyście chciały zostać prawniczkami czy psycholożkami po 1 semestrze. Poczytajcie tu, na dogo, w tym dziale opinie o kursach na behawiorystów. O studiach się nie wypowiem, bo nie czytałam ani programu ani dossier kadry. Niestety, jeśli dopiero zaczynacie, planujecie zacząć przygodę z psami to będzie Wam bardzo trudno samodzielnie realnie ocenić jakość. Na Waszym miejscu, umówiłabym się do któregoś z renomowanych trenerów - praktyków, z wydrukowanym programem i nazwiskami prowadzących i jego / ją zapytała o opinię i poradę jak to zrobić, żeby się nauczyć a nie zmarnować czasu i kasy. Teoretycznie trener i behawiorysta są od różnych spraw, ale w praktyce, dobry trener ma dużo większą wiedzę niż cały sztab behawiorystów razem wziętych. Trafić dobrego behawiorystę - bardzo ciężko.

Biegunka powiadasz. A czy pies miał robione badania krwi i kału (w tym na strawialność) ? Przepraszam jeśli już o tym było a nie doczytałam. Ja zawsze od tego tego zaczynam. Nie dlatego że wet tak zaleca, a dlatego że ja zlecam wetowi wykonanie tych badań :) Bo powodów biegunki może być od groma i trochę i ciężko tak sobie zgadnąć. Może być niewłaściwa dieta, może być stres, może być jakaś niewydolność narządowa (co właśnie powinno wyjść z krwi). Apropos diety - wiesz co pies dostawał w schronisku? Tzn. jaką karmę (marka, źródło białka zwierzęcego)? Może mu najzwyczajniej w świecie kurczak nie służy. Albo ryż. Z 1 strony gotowany ryż z kurczakiem to fajna dieta na uspokojenie przewodu pokarmowego i sama chętnie po nią sięgam, z drugiej strony - wiele psów kurczak uczula. Ryż zdecydowanie rzadziej, ale bywa i tak. Ja jeszcze zauważyłam (tylko nie poplujcie monitorów ze śmiechu), że Furia nie toleruje kurczaków z 1 konkretnej sieci dyskontowej. Serio - wydala niestrawione kawałki.

Nie znam się na rasach, więc w tym akurat nie doradzę. Ale jak chodzi o to, jaki ostatecznie będzie ten konkretny pies, który trafi do Was, to dużo zależy od tego jak go wychowacie, a mówiąc bardziej wprost - czy i na ile będziecie umieli go wychować, dogadać się z nim, zrozumieć jego potrzeby i je spełnić. To bardzo dobrze że masz sprecyzowane oczekiwania, ale to nie jest tak, że kupisz psa danej rasy i on sam z siebie będzie taki, jak oczekujesz, bo tak jest napisane we wzorcu rasy ;) Dużo ludzi tak myśli i dużo psów ląduje przez to w schronach albo na bruku. Moja sugestia dla Ciebie: poszukaj fajnych źródeł, blogów, artykułów - mogę Ci polecić wszystko autorstwa Pani Zofii Mrzewińskiej. Poczytaj sobie o wychowaniu szczenięcia, o problemach jakie sprawia i jak sobie z nimi poradzić. O potrzebach psa - że wybiegać psa, to nie wszystko, poczytaj o tym jak się z psem bawić, jak wspólna zabawa i uczenie psa wzmacnia więź między psem a przewodnikiem. Poczytaj o prawidłowej socjalizacji - mnie niepokoi to co piszesz, że stosunek do innych psów jest mało istotny, bo będziecie mieć tylko tego jednego. To nie jest tak, bo w końcu nie żyjecie na bezludnej wyspie i naprawdę o niebo łatwiej żyje się z psem, który jest przyjaźnie nastawiony do otoczenia, w tym innych psów. Masz bardzo fajne podejście, że pies ma być członkiem rodziny. Więc przygotuj się na jego przyjęcie i zobaczysz, że Wam wszystkim to wyjdzie na dobre :)