karpik

Czy się udało to chyba za wcześnie żebym mogła powiedzieć, ale czasem wydaje mi się, że jest lepiej, np bernusia pozwoliła mu wchodzić na kanapę i leżeć obok niego, jedzą razem, obok siebie i też jest ok. Na podwórku sobie biegają i już nie warczy na niego. A jak skacze za bardzo i go męczy to on po prostu odchodzi i też juz nie warczy. Na spacerach to różnie, ale też lepiej. Tylko że są momenty, w któych nagle sunia zaczyna obszczekiwiać chłopaka, drzeć mu legowisko itd :shake: Planuję sie z nią wybrać na szkolenie, gdyż nie potrafi skupić się na wykonywaniu moich komend w rozproszeniu, między innymi jak mały biega koło niej.. Narazie pracujemy dalej i zobaczymy.. No i nie pozwalam jej warczeć na niego, od razu wkraczamy do akcji i ona od razu przestaje więc nie jest źle :lol:

Zamierzam wybrać się z suczką na szkolenie do Wesołej Łapki w Rzeszowie. Głównie chodzi mi o to żeby nauczyła się skupiać na mnie nie tylko jak jesteśmy w domu albo sami, ale też w miejscach pełnych ludzi i hałasu oraz gdy przychodzą goście. Nie będę brać z nią udziału w żadnych konkursach, po prostu chcę aby łatwiej nam się żyło razem:lol: Czy ktoś, kto chodził na szkolenie do WŁ, może mi powiedzieć czy warto?

Mój pierwszy piesek był z nami 17 lat (czyli całe moje życie, jak się urodziłam on już był). Niestety całe życie tak nam obiskiwał w domu.. Nie dało się nijak go oduczyć.. Dopiero po jego śmierci, jak adoptowaliśmy pieska ze schroniska i pojawił się ten sam problem, weterynarz poradził nam kastracje. I pomogło. Może spróbuj? Kastracja ma też inne plusy - zapobiega kolejnym niechcianym psom, którymi przepełnione są schroniska.

Dzięki za odpowiedź, będziemy ćwiczyć, bierzemy się do roboty jak tylko wstaną bo po spacerze popadały jak muchy:lol:

Mam pytanie, czy ktoś ma sprawdzony, lub wie o pensjonacie, agroturystyce itp, gdzie przyjęli by nas z dwoma psami? (Jeden mały, drugi duży). Mam na myśli Beskidy, Bieszczady, czyli góry niewysokie, gdyż kundelek może nie podołać;)

Dziś wymyśliłam że na spacer wezmę smaczki. Jak suka zaczynała te swoje dzikie tańce do pieska to jej kazałam się uspokoić i usiąść i wtedy dostawała przysmak(ona, jak to berneńczyk, jest strasznie przekupna). Tylko po powrcoie zaczęłam zastanawiać się czy ona nie skojarzy sobie tego źle, czyli że jak wariuje i wyżywa się na małym to dostaje przysmak :roll: tak strasznie kochamy te nasze psiaki:loveu:, chciałabym zeby nie tylko się akceptowały ale też lubiły i żeby wiedziały że wszyscy jesteśmy jedną wielką rodziną :)

Staram się, ale ona nie bardzo słucha.. Po prostu dostaje szajby na śniegu i chce się bawić, ale chłopak się boi i nie ma na to ochoty. Przed chwilą miala miejsce taka własnie sytuacja, więc odwróciłam się i zamknęłam suczke w domu a z nim poszłam na spacer. Jak wróciliśmy to patrzyła zawiedziona, nie wiem czy skumała o co chodziło. No i wszędzie jak czytam, piszą żeby nie ingerować jak 2 psy ustalają hierarchię miedzy sobą. To już nie wiem jak to zrobić..

Witam, adoptowaliśmy niedawno kundelka ze schroniska. Ma on ok 5 lat. Od małego mamy sunie berneńskiego psa pasterskiego, ma ona 2 lata. Generalnie dogadują się, tzn nie gryza się, potrafią leżeć koło siebie. Ostatnio zauwazylam ze sunia zaczyna ustawiać chłopaka, pcha się przed dniego wszedzie, w drzwiach, do głaskania, do jedzenia. Ale najgorsze jest jak idziemy na spacer. Ona skacze po nim i strasznie szczeka, on się boi bo jest od niej mniejszy o połowę, czasem wyszczerzy na nią zęby. Ale nie chce się z nią bawić.. Jak jest sam na spacerku to jest bardzo żywiołowy, skacze, biega, cieszy się. A jak idziemy razem to on idzie krok w krok za mną, ze strachu. Co mam robić w takich sytuacjach? Chciałabym żeby bawili się ze sobą, a wieczorami odpoczywali przytuleni do siebie:loveu: Ale to pewnie nierealne przez tą naszą dablicę:evil_lol: