Nora&Daga

Witamy ;) "Liska" z każdym dniem coraz bardziej nas zaskakuje :D Wczoraj wprawiła w osłupienie najpierw panów policjantów, których obszczekała porządnie z samochodu (w którym notabene świetnie się czuje i wygląda jakby mogła z niego nie wychodzić ;) ), gdy zatrzymali nas w czasie kontroli w drodze na działce, a później naszego sąsiada z działki obok, gdy równie porządnie i zawzięcie obszczekała jego :) Aczkolwiek sąsiad nie mógł wyjść z podziwu, że zwierzak taki mądry, bo jeszcze nie minął tydzień odkąd u nas jest a już wie kto jest swój :) My też byłyśmy dumne :D Patrząc na Dagunię wychodzimy z założenia, że chyba nie czuje się źle :) Hasa po domu jak szalona z piłkami, maskotkami, czym się da... Sama w zasadzie wybrała sobie swoje miejsce (koło łóżka Mamy) i tam od pierwszej nocy zasypia, a w ciągu dnia tam właśnie chrupie swoje smakołyki :). Nie do końca przypada jej do gustu komenda "nie wolno" ;) ale uczy się szybko, jest naprawdę mądra, co widać na każdym kroku :) Ostatnio zaskoczyła nas swoją miłością do wody, bo przechodząc przez most nad rzeką co parę kroków zatrzymuje się i wkłada łepek między barierki obserwując rzekę. Kilka dni temu wracając ze spaceru spotkałyśmy pana z młodym czarnym labradorem i myślę, że Dagusi przypomniała się Tosia, bo długo się za nim oglądała. Każdego dnia psina serwuje nam masę powodów do śmiechu, jest cudowna :) Może za jakiś czas nas odwiedzicie żeby zobaczyć jak to nasze wspólne życie wygląda :) Rozpisałam się, ale na jej temat mogłabym mówić bez końca ;) Pozdrawiamy serdecznie i podsyłamy parę fotek tradycyjnie :) [IMG]https://fbcdn-sphotos-h-a.akamaihd.net/hphotos-ak-ash4/389044_642718749078050_205156288_n.jpg[/IMG] [IMG]https://fbcdn-sphotos-g-a.akamaihd.net/hphotos-ak-frc1/197706_642718742411384_1818212502_n.jpg[/IMG] [IMG]https://fbcdn-sphotos-e-a.akamaihd.net/hphotos-ak-ash3/942342_645076468842278_1035518424_n.jpg[/IMG]

No i Dagunia jest już po pierwszym dniu w nowym domu, można powiedzieć :). Kilka ładnych godzin spędziłyśmy na działce, gdzie psina pokazała swoje możliwości: śmigała dookoła altanki przez jakieś piętnaście minut prawie bez przerwy, a później aportowała kijki, patyki i piłeczki :) Wieczorem obwąchała swoje nowe miejsce zamieszkania, każdy kąt, a później kontynuowała aportowanie piłek i pakowała się na kolana z żądaniem okazywania miłości :)) Jest cudowna, kochana, nakręcona, pozytywna, wyjątkowa! Bardzo dziękujemy pani Justynie i panu Pawłowi za możliwość poznania psiny i obdarzenie nas zaufaniem, dzięki czemu Dagusia trafiła do naszego domu i podbiła nasze serca. Dziękuję również pracownikom schroniska za błyskawiczne, sprawne załatwienie formalności, mamy nadzieję, że kolejne psiaki będą znajdować dom i ciepło, jakiego teraz nie mogą zaznać. Przesyłamy parę fotek z brykania działkowego: [IMG]https://fbcdn-sphotos-a-a.akamaihd.net/hphotos-ak-ash3/942470_642479799101945_1210030854_n.jpg[/IMG] [IMG]https://fbcdn-sphotos-d-a.akamaihd.net/hphotos-ak-ash4/422136_642479849101940_2037378474_n.jpg[/IMG] [IMG]https://fbcdn-sphotos-f-a.akamaihd.net/hphotos-ak-prn1/12025_642479845768607_1191528345_n.jpg[/IMG]

Jagoda, Piękne słowa... prawdziwe. My też się cieszymy, jutro jedziemy do schroniska skoro świt (tzn tak, żeby być już o 9) i od razu jedziemy po Dagę :) Już się nie możemy doczekać!

Witam drogie Ciocie i Wujków :) We wrześniu 2010 r. z olsztyńskiego schroniska do mojego domu przywiozłam najcudowniejszą psicę jaką kiedykolwiek było mi dane poznać - niespełna 1,5 roczną Norę - mieszańca z owczarkiem niemieckim. Psica była dla nas źródłem ogromnego szczęścia, cała rodzina pokochała ją bezgranicznie za jej ufność, miłość, pełne radości i energii spojrzenie i króciutki, ale zawsze merdający się ogonek (musiał być albo przytrzaśnięty albo odgryziony mniej więcej na połowie długości). Na początku kwietnia tego roku nasza ukochana sunia zaczęła gorzej się czuć. Szybka interwencja przyniosła za sobą diagnozę postawioną w jednej z olsztyńskich klinik: miastenia. W ciągu dwóch tygodni tak naprawdę Noreczka zaczęła czuć się coraz gorzej, później po przyjęciu leków nastąpiła błyskawiczna poprawa, ale niestety tylko chwilowa, a w noc po tym jak dostałyśmy leki na zapalenie płuc psinka odeszła. :( Ból po jej stracie jej gigantyczny, nie było nam łatwo poradzić sobie z brakiem jej wszędobylskiej postaci w mieszkaniu. Z drugiej jednak strony staraliśmy się tłumaczyć sobie, że nie cierpiała długo. Każdy kto raz przyjął do siebie tak cudowne stworzenie ze schroniska wie, jak ogromne znaczenie ma dla niego możliwość życia w normalnym kochającym domu. Ja wraz z moją Mamą doszłam do wniosku, że Norce pomogłyśmy tyle ile byłyśmy w stanie, a teraz możemy kontynuować tą pomoc kierując ją w stronę innego zwierzaka, przed którym jest długie życie. Wybór padł na Dagunię - psinka z postu #7153 - wczoraj byłyśmy na wizycie zapoznawczej w jej DT, a we czwartek jedziemy dopełnić formalności i zabrać sunię do domu. Mam nadzieję, że będzie nam dane przeżyć ze sobą długie lata :) Jak tylko znajdzie się u nas na pewno się tutaj odezwiemy. Pozdrawiam serdecznie, Asia A tu parę fotek Norki, może któraś z cioć ją rozpozna: (Tak wychodziłyśmy ze schroniska - raz na zawsze!) [IMG]http://dd9.photoblog.pl/np5/201304/26/148546028/nasze-kochane-psisko.jpg[/IMG] [IMG]http://dd7.photoblog.pl/np4/201010/9F/77326466/ostatnie-dni.jpg[/IMG] [IMG]http://dd3.photoblog.pl/np2/201011/06/81021422/noreczek.jpg[/IMG] [IMG]http://dd4.photoblog.pl/np2/201106/F2/97295323/wakacje.jpg[/IMG]