Fantom

Postaram się zebrać za kilka dnii zdjęcie wybrać. Na razie nie dam rady zdjęć przeglądać i rozdrapywać rany. Fantom

No to w takim razie :[FONT=Comic Sans MS] [/FONT]... radośnie, radośnie, radośnie, tylko psy potrafią być szczęśliwe tak po prostu, bezwstydnie. nie mówię żegnaj memu zmarłemu psu. Między nami brak miejsca na kłamstwo. Fantom

Dziękuje wszystkim za pocieszenie. Może faktycznie kiedyś pojawi się drugi pies. Ale mam wątpliwości. Bo do tego wszystkiego dojdzie codzienny niepokój, że on kiedyś też odejdzie. Przy pierwszym psie jakoś się o tym nie myślało - żyło się radośnie. Miski i legowiska następnemu psu nie oddam - pochowałem Diankę prawie z wszystkim co do niej należało. Ale jakby kiedyś coś faktycznie się zmieniło, to kupno kolejnego kompletu najmniej ważne w tym wszystkim jest. Fantom

Kilka dni temu zmuszeni byliśmy uśpić naszą sunię : Dianę. Ropomacicze nie dało jej szans. Była z nami prawie 14 lat - wzięta ze schroniska jako szczeniak. Pochowałem ją kilkaset metrów od domu - w lasku. Razem z jej koszem, miską, kocykiem .... Nie byłem w stanie zrobić tego na własnej działce - nie przeżyłbym tej "nieskończenie dalekiej bliskości". Ciągle bym patrzał w ten punkt. Mam nadzieję, że ból minie i zostanie tylko tęsknota i wspomnienie. Już wiem, że na 99% następnego psa nie mieć nie będę. Potężny ból po stracie przyjaciela jest mocniejszy niż 14 lat szczęścia jakie mi dawała. Tyle radości przez tyle lat. A teraz .... Następnego bym nie przeżył. Wyrwa w sercu pozostanie do końca życia i nic już jej nie wypełni do końca. I chcę wierzyć w Tęczowy Most. Chcę wierzyć, że Diana przebywa gdzieś w dobrym miejscu. Ale jako chrześcijanin mam wątpliwości czy jeszcze się kiedyś spotkamy. Choć z drugiej strony, Bóg mnie kocha więc .... będę czekał ....... Tak sobie własnie czytam wiersze Barbary Borzymowskiej .... Fantom ps. http://www.rozmawiamy.jezuici.pl/rozmawiamy/articles/52/n/36