ada318
-
Posts
77 -
Joined
-
Last visited
ada318's Achievements
Newbie (1/14)
11
Reputation
-
Jest tu ktoś jeszcze? Można teraz wejść normalnie do schroniska i wziąć psa?
-
Z tego co pamiętam Banan jest jeszcze :(
-
Znów przychodzę tym razem niosąc super wieści :) Na pierwszy ogień adopcje czyli wszystkie trzy jamnicze siostrzyczki już w nowych domkach! Rosa i Marcelka też "zaklepane" ale do nowych domków będą mogły pojechać dopiero w kwietniu. Wizyta przed adopcyjna odbędzie się dla Fredzia czyli tego czarnego siwielca, którego wam przedstawiałam ostatnio - nigdy nie pomyślałabym, że tak szybko! Starsza Pani szuka pieszczoszka ale nie wiadomo jeszcze ja z wizytą pójdzie ;) Ostatnia wiadomość to szczęście Liczi czyli prawdopodobnie pojedzie do domu tymczasowego!
-
Byłam w wakacje. Całkiem nie awanturująca się, miło i przyjemnie zapytałam czy nie potrzeba pomocy jakiejś przy wyprowadzaniu psów, robieniu zdjęć czy chociażby ogłaszaniu psów. Odpowiedź dostałam taką "Mamy wolontariuszy i nie potrzebujemy nikogo więcej. Coś jeszcze?". I to wszystko w bramie, zobaczyłam tylko trzy psy na łańcuchach przy budach.
-
No dokładnie, nawet na piechotę dałabym radę ale co dalej? Byłam raz, dowiedziałam się, że mnie nie chcą (dosłownie to usłyszałam, że nie chcą wolontariatu) i doopa za przeproszeniem.
-
Ale fajny sposób pozyskiwania wolontariuszy :D Kejciu ja z Nasielska :(
-
A jak się dowiedziałaś o fundacji? :D
-
Ahhh, wy wszyscy z Nowiaka :(
-
Florentyna jesteś pewna, że jeździsz pół roku? Mi się wydawało, że ja też ale nie spotkałam Cię więc pewnie źle liczę :p
-
Dziewczyny byłoby super :D Kejciu, a skąd byś jeździła? Może mogłabym się z Tobą zabierać?
-
A z Blackiem nie jest Kostka? Taka trochu amstaff łaciaty? Portos zawsze w domku był i nie chce mi się wierzyć, że Pani Małgosia do kojca by go odesłała. On taki postawny (żeby nie powiedzieć gruby) i ociężały facet, który chodzi jak hipopotam :) Blacka widziałam na spacerze z Kostką więc myślę, że jak wyszły razem to i w kojcu są razem. Co do strachulców to weź nawet nie mów :( Takie nowości jak Sherlock, Liczi czy Mandarynka to widać cień szansy na poprawę ale te staruchy jak Zoran, Areta, Lulka, Gertruda czy nawet Dzidzia? One już strachulcami zostaną, a szans na adopcje nie ma. Sama mam dzikiego psa od jakiegoś czasu i oswajanie idzie jak po grudzie :(
-
No widzisz :) Z tych psów, które wymieniłaś to tylko kumpluję się z Piołunem i przelotnie z Tungą, a resztę chociaż nie wszystkie to na oczy pierwszy raz widziałam. Tyle teraz "nowości" przybyło, a jak zwykle moje dwa ulubieńce siedzą w klatkach! Łezka i Pascal chyba nigdy się nie doczekają :( Florentyna, a widziałaś może Portosa? Kiedyś on był moją "stałą" i wychodziliśmy za każdym razem jak byłam ale wczoraj nie widziałam żeby ktoś z nim był, albo przeoczyłam albo nasze kobitki znalazły już mu coś :)
-
Kiedy już wszyscy pojechali dostałam bojowe zadanie - założyć obrożę strachulcowi czyli Sherlockowi i wydłubać go na pierwszy spacer. Jeśli dobrze liczę to Sherlock jest w fundacji już kilka miesięcy. Jego pierwsze zdjęcia na stronie są zrobione w słoneczny dzień, a za kojcem widać zieloną i soczystą trawkę. W opisie przeczytamy, że w jego bagażu znajdziemy tylko lęk, samotność i złe doświadczenia z ludźmi. Tak więc zabrałam elegancką obróżkę i poszłam zmierzyć się z mądralą. Na początku zostałam solidnie obszczekana ale i wyprzytulana przez Marcysię, z którą jest w boksie. Swoją drogą Pani Iza powiedziała też, że Marcysia kategorycznie odmawia spacerów gdyż jakaś Pani dopuściła do tej samej sytuacji jak z Charliem - popieścił malutką pastuch :( Ale wracając do Sherlocka. Po obszczekaniu, obwąchał i sprawdził czy jestem bezpieczna. Zaraz potem były głaski i po kilku próbach obroża była założona :) Wyjście z boksu poszło nam sprawnie ale wychodzenie ze stajni już nie tak szybko. Po dłuchich minutach, chodzeniu w przód i cofaniu się, głaskach ośmielających i wąchaniu zwiedzającym wyszliśmy na zawnątrz. Sam dwór trochę chłopaka przestraszył ale szybko zabrał się za wąchanie i zwiedzanie. Na początku bał się każdecho ruchu, pękniętego patyczka, szeleszczącej torebki na wietrze ale jak już się oswoił to zasuwał jak profesjonalista :) Co jakiś czas odwracał się do mnie uśmiechnięty jakby był z siebie dumny! Zrobiłam mu kilka zdjęć w lesie ale załączam wam też te pierwsze ze strony abyście mogli porównać sobie jak wymężniał Sherlock :)
-
Na spacerku byłam też z takim oto nowym psiakiem - jak dobrze usłyszałam wabi się Fredek ale ręki sobie uciąć nie dam. Freduś kuleje na łapeczkę i akurat przed spacerem zdjął sobie opatrunek cwaniak ;) Ja wiem, że dla większości to zwykły czarny (i do tego siwy na pyszczku!) kundel ale dał się poznać jako cudowna psia osobistość! Od samego początku zaczął ze mną rozmawiać - nawet subtelne pomróki i skomlenia nie uszły mojej uwadze. Zrobiło mi się go bardzo ale to bardzo żal. Na smyczy chodził bardzo ładnie i w ogóle nie ciągnął. Kiedy uklękłam od razu się we mnie wtulił i prosił łepkiem o drapanie. To był dopiero nasz pierwszy spacer i nie chcę wyprzedzać faktów ale zapowiada się, że będzie moim kolejnym pechowym ulubieńcem. Po jego wyglądzie można wywnioskować, że prędko do domu to on się nie wybierze :( Ale mam nadzieję, że was chwyci za serca tak jak i mnie!
-
To Charlie :)
