julam79

dzisiaj moja sunia chciała ugryźć koleżankę córki, choć ta się bała siedziała spokojnie ( chyba ma doświadczenie z psami?) i do ugryzienia nie doszło......... oglądałam program o poskramiaczu psów, myślicie że zaznaczanie terytorium , czyli stawanie przed psem tyłem do niego a przodem do gościa i "olewanie"psa pt. " nie potrzebuję obrońcy dam sobie radę sama" zadziała wobec gości w domu?

dodam iż jesteśmy dawno po cieczce a zachowanie suni wobec dzieci jest jakie jest, czyli reagować komendą którą pies rozumie jako reprymendę i żadnej agresji? ale dzieci jak to dzieci czasem chcą się do psa przytulić, więc jak nauczyć ją tej cierpliwości?

atak bez użycia zębów się zdarza, ale obawiałam się że jednak będziemy zmuszeni korzystać z behawiorysty......czy doświadczeni forumowicze mogą coś podpowiedzieć? jak się zachować lub jak dzieci powinny się zachować? mieszkamy w małej miejscowości i obawiam się że nasi specjaliści to pseudobehawioryści a jeździć do wawy lub lublina mi się nie uśmiecha bo mam do obu miejscowości ok 100 km

tylko nie wiem czy uczyć dzieci reagować agresją wobec agresji, czy sama w tej sytuacji reagować, ale jak to zrobić? nasza sunia na co dzień wobec dzieci zachowuje się poprawnie, gorzej w momencie gdy jest o mnie lub o męża zazdrosna, jak dzieci powinny reagować w takich sytuacjach a jak ja? zresztą do tej pory sunia nie jest agresywna, zawsze tylko ostrzega poprzez ciche powarkiwanie, a ja w takich momentach po prostu ją odsuwam i nie zwracam na nią uwagi za "karę" za to przytulam dziecko, ale to działa tylko do następnej podobnej sytuacji...

cieczka minęła, sunia powróciła do swojego charakteru......kłopoty minęły, uważacie że przed sterylizacją należałoby jej pozwolić mieć szczenięta? czy charakter jej się zmieni po odchowaniu miotu? na gorsze czy na lepsze?

witam, jak w temacie nasza sunia mieszaniec cocker spaniela angielskiego jest właśnie podczas drugiego tyg pierwszej cieczki, jak wiadomo szuka sobie partnera, w związku z tym czy to normalne że stała się lękliwa? Jeśli np ktoś nagle wchodzi do pokoju a ona sobie zwyczajnie śpi, zrywa się ze strachem i szczeka oraz warczy, dzisiaj rano bardzo przestraszyła moją córkę, córka krzyknęła na nią ze strachu a sunia gotowa była do ataku, dodam iż sunia normalnie do tej pory była bardzo grzeczna, słuchała się, reagowała na znane jej polecenia. Dodam jeszcze że wobec mnie i męża nie jest tak zestresowana jak wobec dzieci, może dlatego iż psu wydaje się że jest w hierarchii naszego "stada" między nami dorosłymi a dziećmi? Czy ten stan minie? Czy powinnam zacząć się martwić?