Ja123

Jeśli chodzi o budę to nie powinna być za duża. Pies już teraz jest na tyle duży, jak się w niej wyciągnie to jest akurat. Do zimy jeszcze urośni tak więc o to sie nie martwię. Co do prowadzania o stałej porze to faktycznie masz rację. Liczyłam na to, że jak raz czy drugi będzie mu mniej przyjemnie (zimniej, bo było kilka takich nocy) pod drzwiami to sam pójdzie do budy, ale to takie głupie ludzkie myślenie :) Co do reszty to nie bardzo się z Tobą zgadzam ale każdy ma prawo do swojego zdania. To że pies szczeka w tak młodym wieku to nie oznaka przyszłej agresji. Traktuje teren na którym jest jako swój i bardzo dobrze. Nie jest to w żaden sposób zaborcze. Nie szczeka bez powodu. Nie wszyscy wiedzą że mieszkanie na wsi ma swoje plusy i minusy. Jeśli będę mieć psa który będzie mnie informować o tym ze ktoś idzie (a mieszkamy nieco dalej od głównej ulicy), jest czujny a przy tym nie agresywny to dla mnie jest ok. Bardzo mnie martwi to że ludzie trochę się zatracili w obonie i miłości do zwierząt. Pewne rasy nie nadają się do mieszkania na dworze, jasne że tak ale pies jest stworzony do tego żeby coś robić. Nie mówię tu o tym że ma "odrobić" jedzenie, czy to ze ktos dał mu ładną budę. Po prostu pies jest zwierzęciem użytkowym, czy to w sportach, w zaprzęgu, czy w szukaniu ludzi albo w stróżowaniu. Zabawa jest bardzo ważna ale nie można nauczyć psa że tylko to się liczy i to jest jego jedyny cel życia. Zauważyłam ostatnio że każdy "piesek mieszkający na dworze jest biedny". Ale czy można tak powiedzieć np o huskim, o owczarku niemieckim które w warunkach podwórkowych, chłodniejszych czują się po prostu lepiej? Tak jak ludzie, jedni ludzie lubią ciepły klimat inni chłodniejszy. Najważniejsza jest edukacja dotycząca potrzeb rasy (w przypadku psa nierasowego dostosowanie warunków życia do jego morfologiii psychiki) i nie uogólnianie że wszystkie psy muszą mieszkać w domu. Tak jak masz napisane pod swoim kontem: [COLOR=#000000]To, że nie pozwalam swemu psu na wszystko, nie oznacza, że go ranię, nie szanuję i nie kocham.[/COLOR]

Inne psy uwielbia - mało co nie odleci jak je widzi tak kręci ogonem :) bawi się z nimi, gania, nie gryzie ich. Jeśli szczeka na człowieka to chwilę a jak ktoś jest cierpliwy (mam na myśli 10 sekund) to pies przychodzi i znów merda ogonem. Bardziej muszę skupić się na oduczaniu go gryzienia bo ciapek nie bardzo zdaje sobie sprawę z tego jak silne i ostre ma zęby :) Jeśli chodzi w ogóle o prowadzenie psa to mieszkam z osobami raczej starszymi, którym wszystko jedno czy pies nauczy się metodą pozytywną czy metodą "na przetrzymanie" :/ Tak, wiem mnie też to boli ale niestety nic na to nie poradzę. A za wątek bardzo dziękuję :) Pozdrawiam

Dzięki za odpowiedź. Jeśli chodzi o psa to w chwili obecnej waży 9 kg i na razie rośnie bardziej w górę niż w boki. Jest dość szczupły ale nie chudy. Sądząc po rodzicach i po tym jak teraz wygląda będzie wielkości owczarka niemieckiego. Matka jest podobna właśnie do owczarka tylko sierść ma mniej bujną niż długowłose, a domniemany ojciec to typ chow-chowa. Tak więc pies będzie raczej duży. Teraz sierść ma dość krótką ale gęstą i zbitą. Jasne, że masz rację z tym wyborem - jak ma możliwość to wybiera ludzi. W ciągu dnia na podwórku prawie zawsze ktoś jest. Jeśli ja to bawię się z nim i uczę różnych rzeczy, chodzę na spacer itp. Pozostali domownicy zajmują się nim może mniej czule ale jemu wystarczy jak ktoś do niego coś powie, pogłaszcze. Oczywiście ode mnie oczekuje czegoś więcej :) Napisałam, że już jest stróżujący bo szczeka jak ktoś przychodzi obcy. Nie, nie uczę go agresji. Chcę po prostu żeby informował domowników jak ktoś wchodzi na podwórko. Pytasz o samotność psa. Tego właśnie chciałam uniknąć - osądzenia mnie jaki osobę nieczułą, bez empatii. Nie mieszkam sama i muszę iść na pewne kompromisy. Jak dla mnie pies może sobie spać i chodzić gdzie chce ale tak jak napisałam - mieszkanie z kimś wymaga pewnych porozumień. Tak więc w ciągu dnia jest z ludźmi i ma zajęcie a w nocy śpi. Pytałaś o budę w dzień. Zdarza się że do niej wchodzi i czasem w niej śpi. Ostatnio było ciepła a on raczej należy do psów które nie przepadają za wysoką temperaturą więc raczej kopał sobie dołek w żwirze i układał się na brzuchu. Rozumiem, że będzie wybierać towarzystwo ludzi, tylko jak mu pokazać, że jak jest zimno to ma sobie wejść do budki i tam sobie spać? Zastanawiam się czy na całą sytuację może mieć wpływ fakt że cały dzień jest "po drugiej stronie" podwórka i po prostu "myśli" że jak już go wpuścili to lepiej nie odchodzić od drzwi bo a nóż zamkną znów?

Witam, jestem tu nowa :) i mam nadzieję, że nie powtarzam tematu (nie mogłam takiego znaleźć na forum). Mam 3-miesięcznego szczeniaka, kundelka. Chcę nauczyć go spania w budzie, w kojcu, w nocy. Buda jest w kojcu ale nie jest on zamykany - tak po prostu zostało po poprzednim psie i jest ok. W ciągu dnia jest na części podwórka, tak że nie dochodzi do drzwi domu. Jest to spowodowane przede wszystkim tym, że nie mieszkamy sami w domu i czasem druga furtka jest otwarta więc boję się żeby gdzieś nie pobiegł i żeby nic mu się nie stało. W ciągu dnia chodzi i śpi gdzie chce. Śpi najczęściej na środku podwórka rozciągnięty jak kot :) tak więc nie jest mu źle. W kojcu dostaje jedzenie, ma tam swoje zabawki i kupę żwiru w którym uwielbia się tarzać :) ale do rzeczy. Kiedy przychodzi wieczór wpuszczamy go pod drzwi bo jak zostaje na tej drugiej części to piszczy. Pod drzwiami ma kawałek materiału bo szkoda mi go żeby spał na terakocie. Tylko że lada moment noce będą na prawdę zimne i chcę żeby spał sobie w ciepłej, suchej budzie. Jak mam go tego nauczyć. Mam go budzić w nocy i prowadzać do budy, czy nauczyć "zostań", "do siebie"? Pewnie ktoś powie że to mały piesek i że może go do domu wziąć. Nie wchodzi to w grę. Jest to pies mieszkający na podwórku, można nawet powiedzieć, że już jest psem stróżującym :) Będę bardzo wdzięczna za pomoc :)