jagdalenka

wiem, że to strasznie stara sprawa ale jakimś dziwnym zrządzeniem losu trafiłam na nią w internecie. Wiecie co ? Właścicielką tego zaginionego psa była moja mama. Lesto był spełnieniem jej marzeń. Oddała go na takie szkolenie z powodu wykonywanej przez siebie pracy. Przy 12 dzieci trzeba ciągle być w pogotowiu, na szkolenie stacjonarne nie starczyło by czasu a pies słuchał tylko jej. I myślcie sobie teraz co chcecie ale nie uważam żeby tamta decyzja była złą. Po prostu rozwój wydarzeń nie do końca potoczył się po naszej myśli. Po takim wydarzeniu wasze wypisywanie, że nigdy więcej nie powinniśmy mieć psa czy też, że jesteśmy okropnymi ludźmi jest zupelnie nie na miejscu. Gdzie Wy wszyscy wspaniali doradcy byliście przed oddaniem psa na szkolenie ? Wtedy ciężko było się odezwać ? Nie chcę rozgrzebywać sprawy ale mam nadzieję, że żadne z was nie będzie nigdy w takiej sytuacji jak ja teraz, że nie będzie musiało czytać takich rzeczy o swoich najbliższych. A tak na marginesie aktualnie posiadamy dwa psy i jakimś dziwnym trafem żyją, mają się dobrze a co najważniejsze ktoś sprzedał je tak nie odpowiedzialnym ludziom jak my.