[quote name='Romka']Nadia,napisz coś więcej,nie mogę się doczekać jakiejkolwiek informacji.[/QUOTE]
Borysa przygarnęła moja mama. Jego zadaniem nie jest pilnowanie podwórka, ani nawet mieszkania, ale... kochanie wszystkich domowników :)
to jego jedyna funkcja, no może poza poprawianiem humoru i pełnieniem funkcji dekoracyjnej domu ;)Jak wiele razy pisano, on uwielbia spacery i chodzi co najmniej dwa razy dziennie na dłuższe wyprawy.Mama się cieszy, że jest grzeczny i spokojnie spaceruje. To znaczy, z nią spokojnie chodzi, bo ja pozwalam sobie na podbieganie,więc po naszych spacerach zachowuje się jak szczeniak i jest mocno rozentuzjazmowany :)Póki co nie mamy powodów by narzekać na jego zachowanie. Martwić może jedynie fakt, że mało je. Słaby apetyt, wydaje mi się, można wytłumaczyć jego tęsknotą za miejscem, ludźmi i zwierzakami które znał. Mam nadzieję, że niebawem i ten problem zniknie :)Borys cały czas spędza w domu. Podczas obecności mamy, pełni rolę jej bodyguarda i nie odstępuje jej na krok.Gdy już się położy nie wolno nawiązywać z nim kontaktu wzrokowego... bo znowu się podnosi i jest w stanie gotowości :)Dlatego mama unika patrzenia na niego jak leży... o ile to można nie patrzeć, przecież to stworzenie jest takie kochane i śliczne, że po prostu się nie da o nim nie myśleć i na niego nie zerkać :)Mama zawsze myślała o tym, że jakby miała przygarnąć psa ze schroniska to najlepiej starszego i chorego (czyli takiego, który ma najmniejsze szanse na znalezienie domu), a który powinien jeszcze zaznać miłości i spokoju. Padło na Borysa :) Ta decyzja padła kilka dni po uśpieniu naszego schorowanego Reksa, bez którego dom wydawał się pusty i obcy.Wypełnienie go wesołym spojrzeniem i radosnym merdaniem, było najlepszym z możliwych rozwiązań :)
w razie pytań chętnie odpowiem :)
