ulap

a czy Szariś dosteje też ten artroflex, który wysłałam?

dobrze, że pies został zauważony i będzie jakaś pomoc, jesli zobaczy go osoba profesjonalnie szkoląca psy, na pewno oceni, czy i w jaki sposób uda się go wyprowadzić na prostą. "Organ", który go oddał, po zabraniu dziecka do osrodka, bez problemu mógł go odebrać przy odrobinie starannosci, warto się dowiedziec co to za "organ".

jak dojdzie paczuszka, proszę o potwierdzenie, dla spokojności (mojej) :)

jeśli to jest ta hodowla, z której pochodzi, to wklejam dane kontaktowe: Hodowla Mis-Maz 05-300 Mińsk Mazowiecki ul. Warszawska 17 Choszczówka Stojecka e-mail: [email]mismaz@o2.pl[/email] tel: 0502244590 tel:(0-25) 75-99-573 fax: (0-25) 75-99-244

Zastanawiam się ciągle nad tą sytuacją.... i takie mam pytanie: jeśli ten pies był faktycznie profesjonalnie wyszkolonym psem przewodnikiem dla niepełnosprawnej osoby - po pierwsze jakiego rodzaju przewodnikiem (osoby niewidomej?, chorej np. na cukrzycę, podaczkę itp?), musiał pochodzić z jakiejś hodowli, ktoś go kupił w tym celu, wyszkolił, może warto dowiedzieć się kto, takie szkolenia są dość drogie, nie ma zbyt wielu ośrodków przygotowujących takie psy, może po wyleczeniu i "odchuchaniu" zainteresowaliby się, żeby mógł po "przypomnieniu" wrócić do swojej pracy.

dziś poszło priorytetem, jutro powinno być, przynajmniej tak mówią na poczcie

jutro wysyłam butelkę 0,5l Artfolexu dla Szarika, mam nadzieję, że we wtorek, albo środę już będzie na miejscu, będzie mu lżej chodzić

deklaruję 50 zł miesięcznie dla Szarika, tylko na które konto???????????

wczoraj wpłaciłam 100zł dla Szarika na konto bernardynów

bardzo się cieszę, że sprawa ruszyła, czekamy na wyniki diagnostyki więc...

tak, to ja zgłosiłam się, rozmawiałam już z panią Kasia, wpłaciłam 150 zł na diagnostykę dla Brutusa, jeśli nie będzie potencjalnie zarażał, to podejmiemy działania. mam nadzieję, że okaże się, iż Brutus jest "do wyprowadzenia", dobrze byłoby, bo na pewno ma potencjał.

może lepiej zaopatrzyć się w gaz pieprzowy... pies ma być zrównoważonym przyjacielem a nie agresorem, ja staram się oduczyć mojego owczarka (adpotowanego ze schroniska) jakichkolwiek oznak agresji, w jego przypadku był to raczej objaw niepewności i słabości, a nie siły i pewności siebie, niestety często tak bywa