Somebody

Zabawne... Zastanówmy się więc jakiego chcemy mieć psa? Przestraszonego, gotowego w każdej chwili wykonać wszelkie polecenia właściciela w obawie, że pan po raz kolejny będzie próbował przewrócić go na plecy, czy może przyjaciela, który ma do nas pełne zaufanie i obwieszcza je energicznym machaniem ogona? Według mnie metoda Millana sprawia psom krzywdę, przewraca ich świat do góry nogami i ni stąd ni zowąd każe im się płaszczyć, co jak powszechnie wiadomo wzbudza w psach nieufność, lęk. Toż to karygodne! Pies na pierwszy rzut oka na medal, ale każdy medal ma dwie strony... Jaka jest ta druga? Przestraszona, skopana i upchnięta w jak najdalszych zakątkach psiego umysłu. Ale Moi Drodzy, muszę Was zaskoczyć, pies to... pies. Zwierzę, które nie może non stop iść tylko przy nodze przewodnika, zwierzę, które potrzebuje zajęcia, by rozładować swą niszczycielską energię. Istota, której byt nie ma polegać na nieustannym uniżaniu się przed stworzeniem, z którym nawet nie tworzy hierarchii. Pies z psem, a pies z człowiekiem to dwa zupełnie odrębne światy, których w żadnym razie nie należy ze sobą mieszać, ani mylić.