Cytryna

"Wrócił spać na swoje posłanie" oznacza, że nie śpi rozwalony na pół łóżka tylko obok łóżka. "Zapracować na kontakt" oznacza, że nie głaszczę go, kiedy przyłazi i wkłada łeb pod rękę tylko grzecznie odsyłam go na jego miejsce, a po kilku minutach wołam do siebie. Są to elementy pracy od nowa w sposób, który pomógł poprzednim razem. Założyłam ten temat, bo samodzielnie nie potrafię jej ustalić. Zostawienie z innym psem dało wynik +/- (żadnego listu miłosnego od sąsiada - kłębki waty z legowiska wszędzie).

Jeżeli chodzi o zmiany w otoczeniu, to tutaj jest o tyle niefajnie, że pies mieszka na stancji, gdzie przewija się dużo osób i zwierząt w najróżniejszych konfiguracjach. Podejrzewam, że mógł spanikować, bo drugi pies, który od pół roku z nim mieszkał, pojechał na ferie. Wczoraj wrócił. Jutro przetestuję, czy o to chodziło. Na razie mój pies wrócił spać na swoje posłanie i musi "zapracować sobie" na jakikolwiek kontakt ze mną.

Przyczajałam się kilka razy na klatce schodowej i naprawdę go słychać. Bezpośrednio po moim powrocie jest pobudzony, a po kilku minutach zasypia.

Dzień dobry. Mam następujący problem: Pies, kastrowany chłopak, obecnie czteroletni, dwa lata temu wzięty ze schroniska. Na początku miałam z nim wiele zabawy: ucieczki, atakowanie większych od siebie przeciwników, kradzieże (włącznie z pieniędzmi), wypuszczanie szczurów z klatki i, oczywiście, lęk separacyjny. Pod moją nieobecność pies robił w mieszkaniu bajeczne demolki, a zgliszcza ozdabiał własną kupą. Przepracowaliśmy wszystko. Ostatniego zniszczenia dokonał w lipcu 2013 roku, ostatniego uwolnienia szczurów w październiku. Ale: Od dwóch tygodni sąsiad zostawia mi „listy z pogróżkami”. Pies wyje, skamle, dobija się do drzwi. Dlaczego? Co mu się poprzestawiało w tej małej, kochanej główce?

Na razie psy nie mieszkają razem, więc ćwiczę z nim skupianie uwagi, wyciszanie się i podstawowe komendy. Próbuję też trenować na psach spotkanych w czasie spaceru :)

Nie chcę go za bardzo izolować, bo ze schroniska przytargał lęk separacyjny i jest w trakcie nauki zostawania samemu, więc musi mu się to kojarzyć dobrze. Myślicie, że mogę zamiast tego większego wynosić gdzieś mniejszego?

Od kilku dni mam średniej wielkości, dwuletniego kundelka. Jest przyjazny do ludzi, niesprowokowany nie wykazuje agresji w stosunku do innych psów, ogólnie zachowuje się dość przyzwoicie. Niepokoi mnie tylko to, że jest bardzo nachalny w stosunku do psa mojej mamy (o połowę mniejszego). W czasie "zabawy" łapie go za ogon, uszy i kark, kładzie się na niego, przygniata go łapią - mniejszy pies jest już tym zmęczony, unika tego drugiego jak tylko może, snuje się po domu. Kiedy oba są spuszczone ze smyczy, mniejszy nie ma prawa pobiegać, bo od razu jest przewracany. W domu większy pies nie przejdzie spokojnie obok małego, musi go potarmosić albo się na nim położyć. Czy powinnam korygować takie zachowanie? W jaki sposób? A może psy po prostu ustalają sobie hierarchię i wkrótce wszystko się uspokoi? Oba będą przebywać ze sobą przez kilka dni w miesiącu i przez całe wakacje.