Margocia

Z ogromnym smutkiem zawiadamiam, że Fiony nie ma już z nami. Zasnęła na zawsze na początku wiosny, ale dopiero teraz jestem w stanie o tym pisać. Miała ogromnego raka nerki, bardzo się męczyła i musieliśmy ją uśpić. Bardzo nam jej brakuje. Nasz pies Baron ciągle na nią czeka przy furtce... Była kochana, widać było jaka jest szczęśliwa, gdy wreszcie poczuła się u nas bezpiecznie. Pociesza nas jedynie fakt, że choć na 3,5 roku mogliśmy dać jej dom i miłość, na które naprawdę zasługiwała po latach poniewierki. To nie był pies, który doszedł do siebie po przejściach - była schorowaną, głuchą i szczebatą, siusiającą pod siebie staruszką, ale po pół roku pobytu u nas, kiedy przestała się bać własnego cienia i uwierzyła w człowieka, cieszyła się cały czas i całą sobą. Takiego psa nie zapomina się nigdy... Żegnaj Fionko! Margerita, Piotrek i Ksawery z Baronem.