Dionizy Ass

zaleciłbym, wszak nadzieja gaśnie ostatnia, 15 min na dzień, czytania... ze zrozumieniem; na marginesie - postawa romki rzutuje na los psów, choć i ludzi dotyka, boleśnie.

żeż, jak czytam zionący bezzasadną wyższością słów tok, dodam - że jestem po lekturze, na czarnych kwiatkach wiernopoddańczych fraz przedstawiciela stołecznej kanapy, to mię... ubocznie, choć zasadniczo, trzącha; przecież - farmazony w typie: a mnie się tak ckni do współpracy z romką, wplecione w krzyk sprzeciwu wobec szkodliwych praktyk inkryminowanej wolontariuszki, brzmią służalczo, porażając naiwnością, trochę tak jak gdy zakanszając ogóreczkiem berbeluchę, rzucimy - napitek fiu,fiu, przedni, ale korniszon, ten mi... szkodzi

Dyskredytować, manipulować, obrzydliwie, w każdy możliwy sposób - oto arsenał środków używanych, choć tylko w mniemaniu Romki, do... no właśnie; powód! Gdzie powód użycia tak drastycznych środków?! Czemu ma służyć wraża działalność wymierzona w Twą, pardonc, pierś, Romko. Zatem, Twoje konfabulacje nijak się mają do opisywanej rzeczywistości. Są raczej wyrazem Twoich wyobrażeń, może... nawyków!

Po dzisiejszej rozmowie z Panią Barbarą W. potwierdzam, że 100zł, przekazywane dotychczas dla Florci, tym razem trafiło do rąk wolontariuszki Romki jako wsparcie… dla piesków (wszak ”wszystkie pieski są nasze”?!). Mam przeczucie, choć graniczące z pewnością, że stało się tak nie bez powodu., jak i nie bez powodu karma zbierana przez naszą łowicką celebrytkę w Intermarche, wcześniej zbierana dla wszystkich naszych piesków, później trafiała wyłącznie do żołądka Rufuska - godnego, choć pojedynczego przedstawiciela, i wyraziciela wszystkich psich głodów. Zatem, choć w trakcie rozmowy pani Barbara W. wyraziła wolę wspierania Florci na dotychczasowych, dobrych zasadach, deklarację donatorki potraktujmy jako wyraz troski o psi świat, en masse. Pytacie, czemu tak? Ano, by nie zaburzać spójnego oglądu świata oczami wzmiankowanej już wolontariuszki Romki, dla której wszystkie pieski są nasze, choć… do czasu, po upływie którego, niektóre stają się… wasze, z konsekwencjami… do bólu. A, tak!

Oto ja, życzliwy obserwator, rzekłbym, admirator łowickiego schroniska… trę powieki, ócz wejrzeniu nie dowierzam; do dziś komplementujący zgodne zabieganie osób ku humanizowaniu problemu „przetrzymywania zwierząt” – zatem mądre zarządzanie, sumienności pracowników, zaangażowanie grona wrażliwych emocjonalnie wolontariuszy, oto teraz miotam się, nic nie pojmujący, za sprawą… Zjawia się w schronisku, co zaliczyć należy do wydarzeń na miarę… upadku meteorytu tunguskiego, przedstawicielka Łowickiego Stowarzyszenia Przyjaciół Zwierząt. Sterując ręcznie, choć niezręcznie, doprowadza do zaniechania kastracji psiny w typie azjaty, ekspresowej adopcji z pogwałceniem schroniskowego obyczaju - dobrego p r a w a wyrażonego regulaminem(!) adopcji. Psisko przekazane zostaje nieświadomym obowiązujących norm (choćby wizyta przeadopcyjna) nowym właścicielkom. [B]A r m a g e d o n[/B]!!! Na mój nos - jakaś [I]wysoka zwierzchność[/I] wspomogła przedstawicielkę, i wydała decyzję o ściągnięciu psiaka z lecznicy weterynaryjnej p. Mai, tuż przed zabiegiem. Na mój, rozdęty tabaką nos, [I]rzeczona zwierzchność[/I] działała w oparciu o… rachunek ekonomiczny np.; przecież nie wszystkie schroniska mają tak wyśrubowane normy adopcyjne. Ergo, wyż [I]wzmiankowana zwierzchność[/I], kierując się dobrze(?!) pojętym interesem podatnika rozciągnie, nie daj Boże, precedensowy przypadek na inne, przyszłe adopcje – żadnych tam, psia mać sterylizacji, kastracji za nasze… ups, wasze pieniądze. A jeśli tak się stanie… Jedynym zasadnym elementem frazy – Łowickie Stowarzyszenie Przyjaciół Zwierzątpozostanie przydawka… ł o w i c k i e