???

Dziękuję za słowa wyjaśnienia. Szkoda tylko, że ludzkie niepokoje i wątpliwości wyrażone wprost, są tutaj na forum traktowane jako próba ataku czy wręcz chęć szukania afery. Tym, którzy tak myślą serdecznie współczuję, wszkże chęć dojścia do prawdy nie jest rzeczą haniebną - co niestety nie dla wszystkich jest takie oczywiste. Myślę, że udzielenie informacji w porę, oszczędziłoby nam wszystkim wielu skrajnie negatywnych emocji. Życzę wytrwałości i siły w niesieniu pomocy najbardziej potrzebującym.

Chciałabym wrócić jeszcze do historii Klary.... Myślę, że Fundacja jest organizacją profesjonalną i zaangażowaną w ratowanie zwierząt, zwłaszcza tych, które ma pod swoją opieką. Mało tego zapewne kreuje standardy postepowania w zakresie opieki nad zwierzetami wymagającymi szczególnej troski czy natychmiastowej interwencji. Wyciąga psy ze schroniska, właśnie po to, żeby uratować im życie, lub gdy na to za poźno-dotrzymać kroku w ostatnich chwilach...To właśnie Fundacja ma na celu walkę do końca, o każde psie życie, nawet wówczas gdy pojawiają się wątpliwości czy ma to jeszcze sens... Dlaczego zatem historia Klary budzi tak wiele domysłów i wątpliwości. Co takiego wydarzyło się, że jej życie musiało zgasnąc tak nagle, jakże zjadliwy musiał być to wirus nosówki, że nie pozwolił czekać na rozwój wydarzeń, ani jednego dnia dłuzej, jakie objawy skłoniły do podjęcia tej decyzji skoro ze zdjęć zrobionych na pół godziny przed śmiercią patrzą na nas oczy wesołego, żywiołowego psa... Czy gdyby Klarze podarowano jeszcze dwa dni i próbowano ją leczyc decyzja byłaby taka sama?? Tego niestety nie wiemy, do dzisiaj nie wypowiedział się w tej sprawie nikt, kto podjął decyzję o eutanazji. Liczę na to, że Fundacja stanie na wysokości zadania i zechce nas poinformowac o kulisach podjęcia tak nagłej i niespodziewanej decyzji. Ponadto liczę także na to, iż Fundacja ujawni wyniki sekcji zwłok Klary, bo z tego co wiem miała być wykonana. Myślę, że wyjaśnienie tej jakże smutnej historii należy się nam wszystkim: użytkownikom Forum, miłosnikom zwierząt, lecz przede wszystkim osobom, którym los Klary był szczególnie bliski oraz tym, którzy mieli przyjemność gościć Klarę w swoim domu-do których miedzy innymi ja należę.