Dominisia

Cześć.Bardzo Wam współczuję i nie poddawajcie się.Padaczka jest chorobą nieuleczalną.Trudno dojść przyczyn jej powstania.My walczyliśmy z tą chorobą ponad rok i przegraliśmy tę walkę pomimo podawania luminalu, mezodinu potem bromku potasu .Ataki mojego psiunia dzięki tym lekom występowały co dwa tygodnie i trwały tylko kilka minut.Żałuję że nie zrobiłam tomografi komputerowej jego głowy (bardzo żle znosił podróże ).Niestety ostatniego dnia jego życia ataki nasiliły się i kiedy zaczęły występować co dwie godziny i przestał się orientować gdzie jest nastąpiło najgorsze.Nie mogę się z tym pogodzić tak bardzo mi go brakuje i tak bardzo za nim tęsknię dlatego proszę walczcie o każdy dzień życia waszego psa .Wierzcie że warto

Cześć.Mam mieszńca owczarka niemieckiego.Jest ze mną od dwóch lat.W sierpniu miał pierwszy atak padaczki.Obijał się o meble,chciał wyskoczyć przez okno,nie poznawał mnie.Od tamtej pory ataki występują z częstotliwością co dwa tygodnie.Leczony jest luminalem(w coraz większych dawkach) i mezodinem.Leki jedynie łagodzą ataki.Badania krwi nic nie wykazały,zastanawiam się czy jechać z nim na CTG głowy.Wszyscy.którzy mają psy tak chore jak mój cierpią razem z nimi bo najgorsza jest ta bezradność....tak bardzogo go kocham.Nie wiem co robić - to młody pies ,a wiem ,że z czasem nie wytrzma tej choroby jego serce albo wątroba .Chce mi się wyć....