maziek

Dałbym więcej zdjęć ale jest mały problem - Panterka zdecydowanie nie lubi obiektywu :) . Celebrytki z niej nie będzie :) . Al postaram się coś tam cyknąć znienacka i wrzucić.

E, myślałem, że nie pamiętacie już o tej kruszynie :) ... [IMG]http://i172.photobucket.com/albums/w10/mmazziek/miska-01854.jpg[/IMG]

Hej, córka mi powiedziała, że odkryła, że się martwicie :) . U Panterki - a w zasadzie Miśki, bo tak została przechrzczona, wszystko jest jak w najlepszym porządeczku :) . Mieszka z nami, jest już starym domownikiem. Jest lekko psychiatryczna, co składamy na karb przeszłości. Między innymi zachowuje się jak kot a nie pies, kiedy ją wołać (przeważnie traci słuch, boczkiem, boczkiem - i w krzaczki), boi się jak ognia odkurzacza, węża ogrodowego i jakichkolwiek psikających przedmiotów, jak spreje czy otwieranie gazowanego napoju itp. Prawdopodobnie ktoś ją nękał z użyciem tych akcesoriów. Ale to drobiazg, poza tym jest wspaniałym, bardzo rodzinnym, współczującym psem. Jest bardzo mądra. Dom dzieli z dwoma kotami (ale to już niestety nie te dwa, które są na zdjęciach powyżej :( ). Koty przypałętały się i zostały z nami. Miśka je zaakceptowała, początkowo było to "programowe niezauważanie" obecnie są bardziej zżyci - aczkolwiek Miśka wciąż nie wie jak zareagować na napady miłości ze strony kota, który wszelkimi kocimi sposobami pragnie jej okazać uczucie :) . Posiwiało tylko biedactwo na pyszczku...

Dzięki, z tą rękawicą to dobra podpowiedź, nie wiedziałem, że są takie cuda... :lol:

Jest dobrze zadomowiona ale "dziwne" strachy ma. Możemy sie tylko domyślać, jakie przykrości ją spotkały :shake: . Panicznie boi się odkurzacza, nawet wyłączonego, jak leży rura nie przejdzie nad nią. Wszelkie spreje i atomizery budzą popłoch. Sam dźwięk z łazienki sprawia, że zrywa sie i ucieka w najdalszy kąt. Zbliżanie się z jakimś nieznanym przedmiotem w rękach skutkuje ucieczką. Np. dziś zaczęła się lenić (nie wiem, czy to zrozumiałe, w moich stronach tak się mówi na zwierzę, które zmienia sierść ;) ) i żona wzięła szczotkę by ją wyczesać - panika. No i trzeba strasznie uważać (mężczyźni) na tembr głosu - jak mnie lekko syn rozsierdzi ( :mad: ) i mimo stoickiego spokoju podniosę nieco głos - to też się boi. No ale ostatnio na obcych tak się rozbuchała, że pomijając ujadanie słyszalne na końcu ulicy to sprytnie od tyłu zachodzi i nogawek się czepia... :cool3:

:razz: No niestety, za dużo misek w domu. Zawsze ktoś komuś coś wyżre. W ostateczności nawet zeschła na wiór surowa nerka dla kotów z wczoraj się nada... :lol: . Albo chlebuś czerstwy dla ptaków... Też czasem okazuje się jadalny. Miska chyba je trochę na zapas, widocznie ma dobrą pamięć... A biega z szybkością światła :cool3: .

... i proszę zwrócić uwagę, jak pod wpływem pędu powietrza końce uszu odginają się do tyłu... :cool3: [IMG]http://i172.photobucket.com/albums/w10/mmazziek/miska-2.jpg[/IMG] [IMG]http://i172.photobucket.com/albums/w10/mmazziek/miska-1.jpg[/IMG] [IMG]http://i172.photobucket.com/albums/w10/mmazziek/miska-3.jpg[/IMG] [IMG]http://i172.photobucket.com/albums/w10/mmazziek/miska-4.jpg[/IMG] Pozdrawiam serdecznie wszystkich! Miśka.

No dobra, było ryzyk-fizyk. Nie słucha się wcale, ale w lesie idzie przy nodze, lekko z tyłu ;). Kabacik jest na gołe brzucho :lol:. Miśka w lesie... Biegnie. [IMG]http://i172.photobucket.com/albums/w10/mmazziek/mika-0076.jpg[/IMG] Węszy... [IMG]http://i172.photobucket.com/albums/w10/mmazziek/mika-0055.jpg[/IMG] Znajduje... [IMG]http://i172.photobucket.com/albums/w10/mmazziek/mika-0054.jpg[/IMG] No i boi sie złego wilka :cool3: [IMG]http://i172.photobucket.com/albums/w10/mmazziek/mika-0060.jpg[/IMG]

No dobra Pani Magister, już nie będę :razz: Jak sie pogoda poprawi to może jeszcze coś podziałam, na razie nędza straszna. Czy myślicie, że zabranie jej do lasu (puszczenie luzem) jest rozsądne? Oczywiście jest to las, w którym nie ma myśliwych. Wątek "metamorfozy" czyta się od deski do deski jak dobrą powieść...

Dzięki, ze zdjęć nie jestem jeszcze zadowolony. Zrobiłem ich około 50-ciu i z tej liczby tylko w tych dwóch Miśka się mieściła - zwykle w kadrze był albo sam tyłek albo same łapy itd. - jest na prawdę szybka. Zresztą na tym "wyciągniętym" zdjęciu widać, że pysk już prawie wyszedł za ramę... Co to są metamorfozy?

Dzięki, zaokrągliła się faktycznie, musieliśmy reżim wprowadzić. Ale i tak trudno to ogarnąc, bo jak bida to zawsze kotom można wyżreć (ze wzajemnością zresztą). Próbuję ją w pełnym biegu złapać ale to trudne... [IMG]http://i172.photobucket.com/albums/w10/mmazziek/mika-3.jpg[/IMG] [IMG]http://i172.photobucket.com/albums/w10/mmazziek/mika-3-2.jpg[/IMG]

Miśka story, primo voto Panterka... Nudzi mi się... [IMG]http://i172.photobucket.com/albums/w10/mmazziek/mika-0140.jpg[/IMG] O.. kot! Ale czy towar świeży? [IMG]http://i172.photobucket.com/albums/w10/mmazziek/mika-0129.jpg[/IMG] O żesz... [IMG]http://i172.photobucket.com/albums/w10/mmazziek/mika-0131.jpg[/IMG] Ja ci zaraz... tylko cię złapię! [IMG]http://i172.photobucket.com/albums/w10/mmazziek/mika-0138.jpg[/IMG] Hmm. Znów nudy! Ale.. [IMG]http://i172.photobucket.com/albums/w10/mmazziek/mika-0118.jpg[/IMG] ... zaraz zaraz... [IMG]http://i172.photobucket.com/albums/w10/mmazziek/mika-0147.jpg[/IMG] O, drugi... [IMG]http://i172.photobucket.com/albums/w10/mmazziek/mika-0196.jpg[/IMG] No teraz... tylko hej, nie podchodź do drzewa! [IMG]http://i172.photobucket.com/albums/w10/mmazziek/mika-0192.jpg[/IMG] Gdzie leziesz? Wracaj! [IMG]http://i172.photobucket.com/albums/w10/mmazziek/mika-0180.jpg[/IMG] Może jeszcze wyżej? [IMG]http://i172.photobucket.com/albums/w10/mmazziek/mika-0166.jpg[/IMG] No i klops! [IMG]http://i172.photobucket.com/albums/w10/mmazziek/mika-0168.jpg[/IMG] Eeech, idę na druga stronę domu :-( [IMG]http://i172.photobucket.com/albums/w10/mmazziek/mika-0204.jpg[/IMG] A tymczasem koty luzik... :cool1: [IMG]http://i172.photobucket.com/albums/w10/mmazziek/mika-0220.jpg[/IMG] [CENTER][B][SIZE="4"][COLOR="Red"]POZDROWIENIA OD MIŚKI!!![/COLOR][/SIZE][/B] :diabloti: [B][SIZE="3"](i kotów)[/SIZE][/B][/CENTER]

Nie ma tatuażu. No i dobrze, bo nigdy nie miałem rasowca, nie wiedziałbym co i jak... ;-)

A co to ten tatuaż, o czym swiadczy i jak miałby wyglądać?

Wczoraj było OK, po dwukrotnym "obsunięciu". Dziś zobaczymy. Wczoraj po tym jak odmówiłem współpracy obraziła się na mnie i spała u syna :). Dziś się nieźle wyganiała. Mówię Wam, na prawde ma coś z charta. Rozwija niesamowite prędkości i bardzo wyciąga się w biegu, a potrafi zawrócić na promieniu metra w pełnym biegu.

Widze, że chyba jakiś jamnik palce w tym maczał ;-). Dzięki!

No to super, a nie ma jakiegoś zdjęcia tych szczeniąt? Pewnie gdzieś na tym forum jest, tylko gdzie?

Nie, większe nie są. A kiedy to wróci do "normalności"? I - przy okazji - co się stało z jej szczeniakami?

Tak, zadomowiła sie na całego. Bardzo boi sie obcych mężczyzn, musiało ją coś złego spotkać. Poza tym jest super. Co do ucieczek to nie sądzę, że by jej już przeszło, ale dziury pozatykane, poza tym chodzimy z nią dużo po okolicy, żeby wiedziała jak wrócić w razie czego. Nadal podchodzi jednak do zatkanych już dziur i skuczy... Z tymi hormonami to możliwe, bo ma powiększone brodawki sutkowe. Ja co prawda nigdy nie miałem dotąd suni, ale na moje oko to one nie są normalnej wielkości. Ale ogólnie jest super. Na widok domowników tak macha ogonem, ze strach, czy nie odleci i to z kawałkiem - no wiadomo czego... :-)

No dzięki, bo już miałem iść do ślusarza blaszane gacie sobie i reszcie rodziny zamówić... ;-).

Witam, skorzystam jeszcze z wiedzy tu piszących. Z Panterką jest wszystko w porządku, dziś nawet po raz pierwszy warknęła na kota, jak się chciał do głaskania podłączyć. Natomiast od dwóch dni Panterka udaje, że jest samcem i usiłuje uprawiać seks z wystającymi elementami ciała domowników (nogą, ramieniem itp.) Wciela się w rolę samca, trzeba przyznać bardzo przekonywująco. Z tego co słyszałem, oznacza to chęć dominowania i tu pytanie, jak na takie zachowanie reagować?

Nie ma co dziękować nam za adopcję, to zwierzaki obdarzają człowieka, a nie odwrotnie ;). Nigdy nie mieliśmy żadnego zwierzaka z innego źródła jak od dobrych ludzi, a trochę się ich przewinęło przez nasz dom. A zresztą jeden zabiedzony pies po prostu przyszedł z ulicy na przeszpiegi, żona mu mleka dała i już został na zawsze. Co do ucieczek to niestety chcicę ma ogromną, aż piszczy. Dziś chyba w końcu ogarnąłem wszystkie możliwe i niemożliwe dziury w płocie i może ją pokonałem ;). Co do preferencji to z każdym ma jakąś nić porozumienia, córka wiozła na kolanach, żona daje jeść itd. Ogólnie, kto pierwszy położy się do łóżka, ten spędza z nią noc :). Bardzo potrzebuje bezpośredniego kontaktu, więc jest trochę zabawy jak sie człowiek w nocy budzi przywalony czymś gorącym przez szyję, a to okazuje się Panterka. Najśmieszniejsze jest to, że koty, które sypiały w nogach łóżka demonstracyjnie się wyprowadziły - jeden do garderoby, a drugi na wysoki kosz wiklinowy, z którego patrzy z wyrzutem. Co do imienia to na razie nie wiadomo, bo Panterka jest troche przydługa, ale sunia na to już reaguje. Były pomysły, żeby skrócić do Pan, ale głupio brzmiało, miało być Pam (na cześć Pameli) ale też jakoś nie tak. Zobaczymy. Z tą informacja na obrożę to dobry pomysł, muszę to wprowadzić. Jeszcze raz dzięki.

Witam wszystkich, jestem Maciek, obecnie właścicielem moim i mojej rodziny jest Panterka. Oto relacja z pierwszego tygodnia. Po panterkę pojechaliśmy tydzień temu w sobotę i jak to już napisano nie było najmniejszych problemów z przyjazdem do domu. Pies był z początku bardzo ostrożny i udawał, że go wcale nie ma. Na styku z kotami do dzis jest obustronna niewidzialność. Drugiego czy trzeciego dnia pies wreszcie pokazał, że umie biegać, bo do tej pory raczej czołgał się. W domu w jednym z pomieszczeń jest różnica poziomów 30 cm, która w tych pierwszych dniach stanowiła zaporę nie do przebycia - była stanowczo za wysoka, żeby z niej zeskoczyć, zaś jak już Panterka zeskoczyła to wracała w ten sposób, że opierała się klatką piersiową o próg i podpychała tylnymi nogami, aż cały tułów wjechał na górny poziom, wtedy stawała na nogi. Biega po trawie jak szalona, skręca gwałtownie na "charci" sposób, mocno się pochylając. Gdzieś w połowie tygodnia pokazała, że umie także szczekać (z radości). Ze szczekaniem na razie jest nad wyraz oszczędna, nie słyszeliśmy na razie, by szczeknęła na obcego - ale może na razie jest jeszcze zbyt zdezorientowana, aby wiedzieć, kto swój. Jedyny problem w tym, że jest niestety uciekinierką, a z racji szczurzej postury znajduje wciąż nowe dziury w ogrodzeniu, a po wyjściu na ulicę nagle głuchnie i nie słyszy wołania. Na szczęście nie ucieka, tylko sobie spaceruje, więc można ją złapać, ale jest to niebezpieczne, tym bardziej, że nie jesteśmy pewni, czy już umiałaby odnaleźć drogę do domu. Być może z czasem to przejdzie. W imieniu Panterki dziękujemy wszystkim, którzy przyczynili się do tego, że jesteśmy razem. Maciek z rodziną i z Panterką (czy może odwrotnie ;) ).