Azonik

No dobra. To popróbowałyśmy późnymi wieczorami i zaczęło wychodzić :) Narazie przekomicznie wygląda jak się zatrzymujemy i wtedy Kiarucha szybko siada i patrzy na mnie błagalnymi oczami, żeby dać ciacho... :) To jeszcze mi powiedzcie - w jaki sposób powinna biegać obok mnie? Mogę jej pozwalać na dość swobodne galopki (sprawia jej to chyba więcej przyjemności ;] ) czy tylko takim kłusem? i jak duże trasy pokonujecie ze swoimi zwierzakami (już po zakończeniu nauki i stopniowym wydłużaniu trasy)?

Nie, nie ma ogródka. Biega po boisku pod blokiem ;) Ok, dzięki. Będziemy próbować.

Waży około 13-14kg, raczej zdrowa (poza sporadycznymi problemami z oczkami), uwielbia mi uciekać, gdy jest na terenie dobrze sobie znanym. Ostatnio przebywała "na wakacjach" u dziadków, trochę wróciła śpiąca i przejedzona... Zrobił się pies kanapowy :] Ale zawsze taka była, w domu zazwyczaj spała, a gdy wychodziła pobiegać, to tak goniła, że ciężko było do domu zabrać. stąd pomysł roweru... Coś jeszcze opowiedzieć? :D

W takim razie my też witamy :) Na avatarze moja Kiara, cudo świata. 3 lata już ma, starucha jedna

Hej! Od niedawna (ja wiem, może pięć dni?) próbuję nauczyć mojego beagle'a biegania przy rowerku. W mojej wyobraźni takie bieganie wyglądało dość owocowo: szczęśliwy pies z uśmiechem na pysku obok mnie, pędzimy przed siebie... A mój pies jest dość.. oporny? Teoretycznie może nie ma kondycji albo jest mu gorąco (chociaż wychodzimy wieczorkiem), ale nie widzę na jej pysku porządanego uśmiechu. Mamy taki sprzęt ze smyczą amortyzującą, więc mi jest wygodnie :) A pies drepce obok, zmęczony samą myślą o biegnięciu, nie bardzo mogę przyspieszyć, bo mi się uwiesza na obroży (właśnie, koniecznie kupić szelki?). i jakoś tak...powoli bardzo. Naprawdę, w tempie normalnego chodzenia. To chyba nie jest normalne? A już na pewno nie u beagla..? :]