agusiaa666

ja tez sie ciesze, ze go mam:)

i musze dodac, ze Romek bardzo lubi dzieci:)

Romek zachowuje sie dobrze...gdy zostaje chodz na chwile sam to zaczyna szczekac wiec staramy sie zeby zawsze ktos przy nim byl...osttanio wymyslil ze ebdzie spal w lozku razem ze mna...hehehe ...ogolnie juz czuje sie pewnie wie , ze nikt go nie skrzywdzi...probowalam go nauczyc reagowania na komende siad no ale wyszlo z tego ze Roman sie polozyl:P:P:P...gorzej jest na spacerach w tedy Roman czyje sie panem i wladca:P:P:Pchodzi swoja droga i nie da sie go pzrekoanc zeby szedl inna:P:P:P zaprzyjaznil sie z jamnikiem o imieniu Grizli czesto arzem sie bawia...ze swinka morska jakos juz zaczol zyc w zgodzie , a kota dalej nie lubi....ciagle mam nadzieje,z e to sie zmieni.....najlepsza jest moja babcia, ktora nie umie sie oprzec oczkom Romka i spelnia kazda jego smakolykowa zachcianke...Romek tez juz przeszedl na normalnie jedzienie, ktore bardzo mu smakuje:)..

bylam dzis u weterynarza po tabletki na odrobaczenie..i przy oakzji wzielam Romka zeby go doktorek zbadal.iiiiiiiiiiiiii.......................jest zupelnie zdrowy...wazy 11kg;)

z Romkiem jest wszystko w porzadku i oby tak bylo zawsze:)

Dziekujemy Za Pozdrowienia;)

U ROMKA wszystko w porzadku...z kazdym dniem kocham co mocniej...i ciesze sie, ze juz nie ma takich smutnych oczkow jak w dniu, w ktorym go przygarnelam...uwielbia sie turlac na dworze po ziemi...mama powiedziala ze tak robia szczesliwe pieski

Ze świnka morska jest w porzadku bo ugryzla go w nos i pokazala ze mzoe i jest malutka ale ona tu żądzi...a z kotem sie nie lubia....ale dzwonili wczoraj ze schroniska zapytać się o Romka i powiedzieli, ze mamy mu dać jakies 2 miesiące zeby sie do kota przyzwyczail

hehehe:P:P:P...no co w koncu Romek jest najprzystojniejszym mezczyzną i po co mi ktos wiecej:P

Fotki przesle ci w sobote oki? Ale Romek jest dobry ma czerwona obroze i smycz wiec zebysmy wygladali podobnie hehe to rano na spacer zalozylam sobie czerwona sukienke i poszlam z nim na stadion to mu sie biegac zachcialo i ja w tej sukience przez caly stadion, ale to nic wieczorem zalozylam krotkie spodenki to w tedy Romek ladnie przy nodze szedl i jak idzie jakis fajny koles to Romek mnie od niego odciaga i mialam z nim powazna rozmowe, ze jak tak dalej ebdzie robic to zostane stara panna:P

Romek czuje sie bardzo dobrze, chodzimy codzienie na spacerki, a jak chce to idzie do ogrodu pobiegac...jest bardzo grzeczny...tylko wydaje mi sie, ze boi sie tego, iz go opuscimy bo np. gdy gdzies wychodze to odprowadza mnie do bramy a potem robi taka smutna mine , ze mi sie az plakac chce...a gdy wracam to macha radosnie ogonkiem;)

Pierwsza noc bardzo dobrze byl grzeczny:) tylko dzis jak byla burza to starsznie sie bal i dopiero jak wzielam go na kocyk i ciagle go glaskalam to sie uspokoil...szczerze to wczoraj a dzis t tak jaby dwa inne psy.....wczoraj byl wystraszony nie wiedzial co sie dzieje, a dzis iskierki w oczkach do akzdego podchodzil bawil sie:)

Tak to ja:) ja wiedzialam, od pierwszej minuty, ze go wezne tylko myslalam ze w pozniejszym okresie nie sadzilam, ze tak szybko wszystko sie stanie:)....dzis idziemy na nasz pierwszy spacer do parku bo wczoraj tylko w ogrodku biegal bo mama powiedziala,iz wystarczy mu wrazen jak na jeden dzien i nowych katow do poznania...a wolontariatem zajme sie za kilka dni bo teraz musze Romkiem sie zajac zeby mi zaufal

hehe...kupilam Romkowi lozeczko dla psow ale mojej siostrze chyba tez takie kupie bo ciagle lezy obok niego...:)

Pojechalam w sobote do schroniska w celu zostania wolontariuszka i pierwszy pies jaki rzucil mi sie w oczy to Romek , wszystkie psy sa tam piekne i maja cos w sobie, ale do niego poczulam cos wyajtkowego...wiedzialam ze chce go kiedys zabrac do domu, ale myslalam ze pzrekonanie rodzicow troche potrwa a tu od razy sie zgodzili kochani sa;*...gdy przyjechalam do domu wczoraj to pierwsze co zrobilam to poczytalam o jego chorobie potem znalazlam to forum poplakalam sie gdy czytalam ile ludzi pragnie by byl szczesliwy...wogule dzis jak bralam go ze schroniska to tez mialam ochote sie poplakac gdy wszyscy go tak czule zegnali