Melanka

Kochani,z głębi serca dziękujemy za wszystkie ciepłe słowa.Misia była naszym członkiem rodziny i dlatego ból jest tak wielki.Oprócz bólu jest też żal do losu,że nie mogliśmy być ze sobą dłużej...Mam nadzieję,że była z nami szczęśliwa bo my kochaliśmy ją bardzo.Wiem,że za jakiś czas w naszym domu znowu pojawi się potrzebująca pomocy istotka,musi tylko minąć czas łez i smutku.Misiunia na zawsze zawładnęła naszymi sercami i tak już pozostanie.Raz jeszcze dziękujemy za naszą Misię i za te cudowne chwile,które spędziliśmy razem.Serdecznie pozdrawiamy.Melanka z rodziną.

A ja to pies????:-o:-o:-o Ja też bardzo, bardzo mocno trzymam kciuki!!!:thumbs::thumbs::thumbs: I tańczę za zdrówko Szyszuni!!!:cunao::cunao::cunao:

Cioteczki,właśnie przeczytałam na miau,że MACIUŚ MA DOM!!!!!!!!Tę cudowną nowinę przekazała Puss.:multi::multi::multi::multi::multi::multi::multi::multi::multi::multi:

Bardzo szkoda,żeby takie kocie cudo marnowało się w schronisku!!!!

Nieustająco prosimy o domek!!!! Błagamy...:placz::placz::placz:

To jest NAJWSPANIALSZA wiadomość!!!!:cunao:Cioteczki takie chwile sprawiają,że życie jest piękne!!!!!!:multi::multi::multi::multi::multi::multi::multi:

Z chęcią pomożemy, prawda?????? Bo, jak nie:mad::mad::mad::mad:...

:placz::placz::placz::placz:Niestety, niestety.....:placz::placz::placz::placz:

Cudny kocio nadal sam i czeka...:-(

Moim marzeniem jest wiadomość,że Łapunia już ma dom.Oby tak się stało!!!!Widzę,że u AgnieKoty sytuacja z niechcianą kotką taka sama jak z moją Kropką-Miśką.Ach,dlaczego życie nie jest łatwiejsze....:-(

Wiem ,że jestem okropnie namolna-ale nadal nic nie wiadomo?????:shake:

Cioteczki,boję się myśleć-czyżby moje prośby u GÓRY zostały wysłuchane?...Oby wszystko się udało!

Robi się ciemno,wszyscy już wyszli a maleńka Łapka siedzi przy płocie-może zdarzy się cud i ktoś po nią wróci......Jest mi coraz trudniej,ale ciągle wierzę.....

No i kto się zakocha w tak pięknym kocie????

Drogie Cioteczki!!! Sprawiłyście mi wielką radochę, że pamiętałyście o Miśce.:loveu::loveu::loveu: Miśka okazała się bardzo ,, charakterną" koteczką. Ustawiła sobie całą rodzinę, zarówno ludzką, jak i zwierzęcą.:diabloti::diabloti::diabloti: Mela jest zupełnie inna. Szybka i zwinna. Miśka patrzy na nią z obrzydzeniem. ,, Po co się tak męczyć. Zupełnie nie wiem. Z deszczu pod rynnę. Trafiłam do wariatkowa : psy lizajki, kot lata jak z pęcherzem, a to coś na dwóch nogach mnie głaszcze cały czas. I niby mam być zadowolona???!!! Jak tu wytrzymać????" A tak na poważnie jest bezproblemowym kotem;), nie licząc jej humorków. Nie jest przyzwyczajona zupełnie do chodzenia. Najchętniej śpi na kanapie, łóżku, swoim domku( musiał być kupiony psi, bo koci był za mały) i tak turla się na zmianę zahaczając o miski z jedzonkiem. Miała być odchudzona, ale średnio nam to wychodzi. Jak coś jej się nie podoba to syczy jak mała żmija i wali łapą. Przekonał się o tym Maks( owczarek niemiecki, który jest z nami od dwóch lat; zimą ktoś go wyrzucił: spotkałyśmy go wracając z kościoła, św. Franciszek coś tam namieszał. ,, Jaki ty śliczny jesteś" - na to dają się złapać wszystkie czworonogi:razz::razz::razz: i już został...........), który chciał się zaprzyjaźnić. Drugi psiak to Maksa wyciągnięta 7 lat temu ze schronu. Podobna do labradora. Przeżyła własne piekło....:shake: Z przyjaźnią Miśce się nie narzuca. Dom podzieliły na swoje strefy i nie wchodzą sobie w paradę:mad::mad::mad: Za kilka dni wrzucę fotki ,, Dziunków". Pozdrawiam Was Wszystkie serdecznie, Marta