Dominiczka

Posiadam kanapową wersję dobermana, więc o spaniu na podłodze nie może być mowy :) Wieczorem zawsze są wyścigi - kto pierwszy, ten lepszy. Gdy Atos wygrywa, rozwala się na mojej poduszce i za nic nie daje się przełożyć. Nawet kawałek. Nierzadko zdarza się, że muszę zasypiać zwinięta w kłębek w dole łóżka, a on, niczym Książę z Bajki, pod kołderką z głową na moim ukochanym jaśku...

Zawsze wydawało mi się, że dobermany są postrzegane jako groźne (stereotyp mordercy), że nikt mojego głaskać nie będzie. Jednak ostro się przeliczyłam. Co rusz podchodzi jakiś dzieciak i pyta, czy 'może PIESKA pogłaskać' :/ Zwykle odpowiadam 'tak, oczywiście, tylko zdejmę kaganiec, żeby łatwiej mu było zaatakować...'