Cychol

Suczka prawie wcale, no chyba że siedzi i prosi o jedzenie... :D

Ania, a gdzie jest napisane, że demolują? napisałem, że może z labradora wyrosnąć niszczyciel jeżeli właściciel nie potrafi się nim odpowiednio zająć :D

Tina na początku jeździła z tyłu na siedzeniu, nawet matę kupiłem, ale nie zdążyłem jej rozłożyć :) teraz Tina może jeździć wszędzie, ale nie na siedzeniach, najbardziej lubimy jak Tina wchodzi na miejsce nóg pasażera - obok mnie, tam zwinie się w kulkę, albo kładzie łeb na siedzeniu i możemy jechać :D

1. Jeść 2. Bawić się 3. Jeść 4. Chodzić po wodzie :D 5. Jeść 6. Ćwiczyć komendy 7. Jeść 8. Spać 9. Jeść 10. Lizać 11. Jeść 12. Węszyć 13. Jeść :lol:

[quote name='Gazuś']Labrador od urodzenia mimo wszytsko JEST b mądrym, tylko że niewychowanym psem. I myśle, że inteligenjcja (użytkowa) rasy ma tutaj b duże znaczenie - te psy mają chęć do pracy, chęć do nnauki, potrzebe kontaktu z człowiekiem i zajęcia. Była kiedyś nawet tabelka ras wg inteligencji użytkowej i retrievery zajmowały tam czołowe miejsca.[/quote] Jeżeli chodzi o tą tabelkę, to retrievery wcale nie były na jej początku tyko w środku :-) No i to nie prawda, że labrador jest od urodzenia mądry, właśnie raczej jest głupi, lgnie do wszystkiego, na wszystkich skacze, zjada wszystkie śmieci w domu i na spacerze, rozpiera go energia, która często przekształca się w pasję niszczenia (wynika to z niedostarczenia psu odpowiedniej dawki rozrywki, właśnie pracy, ćwiczenia i nauki), jednakże właśnie potrzeba kontaktu z człowiekiem (każdym, nie musi to być właściciel psa) chęć do nauki i pracy powoduje, że labradorki od szczenięcia łatwo się uczą. Potrafią dużo przyswoić i szybko łapią to czego od nich wymagamy, ale są psami bardzo wymagającymi. Właściciel labradora musi wykazać się konsekwencją i cierpliwością. Inaczej labrador łatwo wymyka się z pod kontroli i staję się krnąbrny. Plusem labradorów jest to, że nawet te niegrzeczne nie przejawiają agresji wobec ludzi (w większości) jeżeli zdarza się agresja to skierowana na inne psy. Sam mam labradorkę i kocham tą rasę, ale mity o jej mądrości i inteligencji według mnie tylko szkodzą labradorom. Właśnie przez te mity tyle labradorów ląduje w schroniskach i na drogach, dlatego trzeba tłumaczyć ludziom, że żeby labrador stał się mądry i kochany wymaga dużo pracy, ćwiczeń, kontaktu z człowiekiem i kochania go :D

White Angel, labrador nie jest ani mądrzejszy, ani głupszy od innych psów, labrador łatwo się uczy bo kocha jeść i się bawić, odda za to wszystko dlatego łatwo go przekupić i nauczyć rożnych sztuczek. To co widziałaś na spacerze to nie jest wina głupiego psa, to wina głupiego właściciela. Labrador, ktoremu nie zapewni się odpowiedniej dawki rozrywki psychicznej, czyli ćwiczeń, nauki i jeszcze raz ćwiczeń, choruje psychicznie. Zachowanie, które widziałaś to właśnie objaw choroby psychicznej. Zresztą większość psów za ogrodzeniem, w kojcach, choruje. Czasem objawia się to skakaniem na płot, czasem gonieniem ogona, a czasem wylizywaniem łap, albo agresją itp, itd. Wbrew temu co się mówi labrador wcale od urodzenia nie jest mądrym i wychowanym psem. Żeby takim został, żeby nie niszczył domu i otoczenia, trzeba dużej cierpliwości i konsekwewncji w postępowaniu z nim. Trzeba go socjalizować i uczyć, zapewnić mu dużo ruchu i jeszcze więcej rozrywek psychicznych, dopiero wtedy staje się kochanym i mądrym labradorkiem :-)