Hej. kurczę, bardzo trudna sytuacja, ale widać, że robicie dla Melisy naprawdę wszystko, co się da. Z tego co piszesz, to wygląda na bardzo silny lęk i przed mężczyzną, i przed utratą „bezpiecznej osoby”, czyli Ciebie. To sikanie, zastyganie, brak smaczków to nie złośliwość, tylko czysta panika. W takim stanie pies nie jest w stanie się uczyć, choćbyście nie wiem jak się starali. To, że pogorszyło się po częstszym zostawianiu z mężem, niestety się zdarza. Przy takich psach „oswajanie na siłę” często działa odwrotnie – pies nie przywyka, tylko utwierdza się w strachu. Na ten moment ja bym nie zmuszał Melisy do zostawania samej z mężem, pracował z nim bez presji, bez „chodź, musisz”, serio rozważył farmakologię jako wsparcie, nie porażkę. Trzymam za Was kciuki To bardzo wrażliwa sunia, ale takie psy przy dobrej pracy potrafią zrobić ogromne postępy.
