biszkoptowa

Dziękuję Wam za wszystkie porady :) Niestety nie mamy brodzika tylko wannę, co bardzo utrudnia sprawę, bo zwierz sam nie wejdzie a podnieść go i wsadzić się nie da. Waży około 40 kilo a oboje z mężem z różnych przyczyn nie możemy dźwigać. Kupię "Mojego Psa" i zobaczymy czy znajdę tam coś dla siebie, potem ewentualnie zwrócę się do Marty i Wiki jak radziła Eve-linka :) Dziękuję Wam raz jeszcze :)

Ech...obawiałam się, że najcięższą artylerią okaże się mokra gąbka :( Mam nadzieję, że Piki nie będzie miał głupich pomysłów "perfumeryjnych" i to wystarczy. Tylko czasem mi niewyraźnie, kiedy czytam, że niektórzy kąpią swoje psy kilka razy w miesiącu, a mój na oczy wanny nie widział ;) Gdyby ktoś miał jeszcze jakieś pomysły to najserdeczniej proszę o podzielenie się :) Za dotychczasowe rady bardzo gorąco dziękuję :)

Zwracam się z prośbą i zapytaniem do doświadczonych "kąpielowych" a jednocześnie znawców psiej psychiki :) Mój pies panicznie boi sie wody. Nie wiem skąd to ma, pies jest znajdą i nie znam jego historii, podejrzewam jednak, że kiedy był mały ktoś próbował go utopić :angryy: Ktoś będący pod wpływem alkoholu, bo tego zapachu (tzn. alkoholu) Piki też okropnie się boi. Psisko toleruje wodę tylko w charakterze napoju. Nie ma mowy by wszedł do wody, nawet takiej sięgającej ludzkich kostek. Kiedy widzi, że my z mężem wchodzimy to tylko stoi na brzegu i rozpaczliwie szczeka. Kiedy inne psy wabią go do zabawy w rzece jest to samo. Piki biega po brzegu, ale nawet pazura nie zamoczy. Ba, ucieka nawet, kiedy widzi, że zabieram się za mycie naczyń, żeby przypadkiem na niego kropla nie spadła. Ten przydługi wstęp był po to, by wyjaśnić skąd problem i skąd pytanie... w jaki sposób nakłonić Pika, by pozwolił sie wykąpać? Póki chodzi tylko o odświeżenie sierści mogę sobie poradzić suchymi szamponami, ale zielenieję na myśl, że kiedyś wytarza mi się zwierzak w czymś okropnym i... Dlatego zawczasu proszę o pomoc. Czy ktoś ma jakiś pomysł? Dodam, że pies ma sierść mniej więcej labradorzej długości, z wielkości i wagi też podobny, chociaż to 100% kundla w kundlu ;)

Ha, a ja mam odwrotnie. Po południu i wieczorem możemy wychodzić na kilka godzin, pies poszczeka pół minuty dla zasady i idzie spać albo zajmować się swoimi sprawami ;) Natomiast rano i przed południem - masakra. Potworna histeria, szczeka, rzuca się na drzwi, jest problem by w ogóle wyjść, bo Pikuś jest w stanie przecisnąć się przez węższą szczelinę w drzwiach niż ja skutkiem czego na klatce schodowej często jest pierwszy ;) I to nie jest to, że on się boi sam zostać. Wieczorem zostaje. Śpi sam w przedpokoju od samego początku. On po prostu CHCE WYJŚĆ ZE MNĄ i koniec. Zostawić mu gryzak? Chętnie, gryzak bierze w zęby i zabiera ze sobą, Pikusiowe oczy mówią "zjem po drodze" ;) Nie mam możliwości by go rano wybiegać, musiałabym wstawać o 4 rano :/ Musiałam się wypisać...ech... :) piszczę sobie ciuchutko - ratunku...

Ultradźwięków nie stosowałam (na szczęście mam drzwi do pokoju ;)) więc jak na razie poza cierpliwym szkoleniem jestem w stanie doradzić jedynie zabezpieczenie kanapy na czas kiedy pies jest sam w domu. Jakaś folia remontowa porządnie "przyspawana" do mebla czy coś w tym stylu :/

[quote name='alina_p']Dołączam się do pytania Wyżlicy. Sama zastanawiam się na wprowadzeniem karmy Sensitive Stomach Adult. Proszę o opinie.[/quote] Karmiłam tym przez jakiś czas mojego znajdka, kiedy miał rozwalony brzuch po nie wiadomo jak długim okresie żywienia się na śmietnikach. Muszę powiedzieć, że reagował znakomicie na to żarło :) Kupy poprawiły się prawie natychmiast i nie musiałam z nim już wychodzić w nocy bo go "goniło". Poza tym smakowało mu...oj jak bardzo mu smakowało :D Teraz przestawiliśmy się już na gotowane, bo cena tej karmy jest okrutna :/ Ale jeśli pieso ma problemy z brzuchem - moim zdaniem warto spróbować. Mojemu pomogło.

A jeśli zwierzak jest duży? Mój ma zwyczaj podgryzania podczas spacerów, kiedy jest rozbawiony. Skacze wtedy z rozpędu i łapie zębami za co się da. Nie robi tego z jakąś agresją, po prostu się bawi. Tylko nam sie ta zabawa nie podoba ;) Trudno ignorować sporego zwierza, jesli ten właśnie radosnie próbuje odgryźć mi przedramię. Łapanie za pysk mija się z celem, pies uważa to za doskonałą zabawę i szaleje jeszcze bardziej. Chciałam zauważyć, że w domu tak się raczej nie zachowuje i nigdy nie gryzie gołej ręki. Można go z ręki (nawet palcami) karmić maleńkimi smakołykami, zawsze wyjmuje bardzo delikatnie. Moge mu także grzebać w pysku w poszukiwaniu jakiegos wspaniałego delikatesu, który właśnie wygrzebał w smietniku. W takich sytuacjach nie gryzie. Tylko na spacerze podczas zabawy. Powoli zaczyna pomagać stanowcze "nie wolno", ale nie zawsze. Co mam zrobic z tym gryzoniem, zanim ja albo mąż stracimy kończynę? ;) Acha, pies ma (wg słow weta) ok 9 miesięcy. Znajda, więc trudno okreslić na 100%. U nas od niespełna miesiąca.