Andrzejek

Mój znajomy miał podobny problem tylko tutaj akurat skończyło się nieszczęśliwie bo pies pewnego wieczoru wrócił poszarpany. Weterynarz mówił, że musiała to być robota innych psów, które od dłuższego czasu kręciły się w tym rejonie. Niestety czasem pies "odkrywca" potrafi być prawdziwym problemem. No a niebezpieczeństw nie brakuje. Niestety czasem "życzliwi sąsiedzi" potrafią nawet zwierzaka otruć by się pozbyć problemu zwierząt grasujących po okolicy.

Zdecydowanie dobry spacer i zmęczenie powinny sprawić, że pies będzie spokojniejszy pod naszą nieobecność. Przygotuj mu legowisko, zostaw zabawki i jedzenie. Myślę, że dobrym pomysłem byłoby też zostawienie mu np. włączonego radia na jakiejś audycji by mógł słyszeć ludzki głos. Jednak przede wszystkim weź go przed swoim wyjściem do pracy na bardzo długi spacer i wybaw się z nim. Po powrocie poświęcaj mu dużo uwagi i z czasem powinien się przyzwyczaić.

Oczywiście w największym stopniu za to jaki będzie pies odpowiada to jak go wyszkolisz lub jakie cechy indywidualne posiada. Jeśli miałbym jednak jakąś rasę Ci polecić to byłby to Samojed. Psy są bardzo przyjazne i łagodne w stosunku do dzieci. Szybko się uczą i przywiązują się do ludzi ze swojego otoczenia. No i są bardzo żywiołowe, trzeba o tym pamiętać bo potrzebują dużo ruchu. Jeśli masz kawałek ogrodu przy swoim domu to myślę, że nie będzie to problemem. Poza tym posiadanie takiego psa to motywacja by również zadbać o siebie. Psy tej rasy są też po prostu piękne! Chociaż minusem jest ich długa sierść, która jest dosłownie wszędzie.

Ja zrobiłem błąd zostawiając małego psa w kotłowni. W sumie myślałem, że będzie mu ciepło i miło ale nie przewidziałem, że pies czekając na wyprowadzenie rano będzie na tyle nerwy, że zacznie przewracać różne rzeczy. Może właściwie chciał się tak pobawić,a le niestety padło na niewielki pojemniczek ze smarem, którego dzień wcześniej używałem. Zwyczajnie zapomniałem go odstawić do garażu, całe szczęście, ze pies się tym nie upaprał, ale dywanik, na którym miał legowisko trochę ucierpiał. Najgorsze, ze był to jego ulubiony dywanik i nie mógł sobie później znaleźć miejsca, więc trzeba było jakoś ratować posłanie. Udało mi się to nawet domowymi sposobami. Podzielę się z wami przy okazji wiedzą na ten temat http://www.kobiety.pl/dom/jak-usunac-plamy-ze-smaru. Przynajmniej zdobyłem nowe umiejętności :) Rada ode mnie, nie śpijmy za długo gdy w domu jest szczeniak i zadbajmy o jego bezpieczeństwo. Wiem, że popełniłem błąd ale na szczęście nic się nie stało. Teraz jestem już na wszystko nieco bardziej wyczulony.

Moja znajoma miała podobny przypadek co weronika30, skorzystała z pomocy behawiorysty bo sytuacja była dosyć męcząca. Dostała konkretne wskazówki i po jakimś czasie sytuacja się ustatkowała.

To chyba zależny od rasy i od podejścia właściciela. Jeśli jest czas na zabawę to wtedy pies ma szansę się wybiegać i wyskakać. Ja od początku starałem się mu wpoić, żeby nie skakał do ludzi, a że nie jest to pies agresywny nie było z tym większego problemu. Dla mnie jest to ważne, bo często odwiedzają mnie znajomi z dziećmi. Na szczęście wobec nich też jest spokojny.

Wydaje mi się, że to zależy od psa. Ja wprawdzie mam w domu typowego kanapowca, poza tym z drugiego piętra w bloku nie bardzo ma jak uciec. Ale kumpel ma jamnika, dba o niego, troszczy się, na spacery wyprowadza, jeść daje, no wszystko. A ten mimo wszystko ucieka niemal za każdym razem, jak brama do ogrodu się otwiera. Także poranne wyjście do pracy i później powrót to organizacja zbiorowa, kto trzyma psa :D Jamnik raz wrócił z rozciętym bokiem, żadna nauczka, nie pomogło, ucieka wciąż...

Moja żona jest teraz w ciąży, od kilku miesięcy mamy małego psa. Lekarz nie widzi przeciwwskazań, jeśli pies jest oczywiście czysty i zadbany. Toksoplazmoza to nie tylko koty i psy! To przede wszystkim brak higieny (niemycie rąk, jedzenie brudnych owoców). Poza tym zgadzam się z koleżanką wyżej - dzieci lepiej wychowują się ze zwierzętami :)

Łoo, gratuluję postępów! Zmęczone, ale szczęśliwe :) Zawsze powtarzam - nie kupuj, adoptuj! Sam mam psa adoptowanego, uratowanego z pseudohodowli, straszny widok... Wprawdzie na drugą adopcję się póki co nie zapowiada (inne rozterki życiowe + małe, wynajmowane mieszkanie), ale popieram takie zachowania. Może kiedyś, jak warunki pozwolą. Na pewno uratuję kolejnego porzuconego w lesie...