Gosia-i-Rocca

Jedzenie to jest dla psów bardzo ważna sprawa, wiele jest psów wydawałoby się zupełnie łagodnych, ale jak pojawia się kość, to jest już inny pies, także zachowanie Twojego psa wcale nie jest takie dziwne. Myślę, że powinnyście zacząć ćwiczyć zostawianie i wymianę. Czyli po pierwsze, aby nauczyć psa rezygnować z czegoś, co leży na ziemi, po drugie, nauczyć go, przyzwyczajać do wymiany czegoś co ma na coś innego (lepszego). A póki tego nie wyćwiczycie, proponuję brać na spacery awaryjną kiełbasę i próbować wymienić się na nią w kryzysowej sytuacji, alternatywnie - zakładać psu kaganiec dopóki nie przetrenujecie problemu.

Sama chyba zauważyłaś, w czym rzecz - pies nie ćwiczy oddawania, wymiany, spokojnego jedzenia z Twoją siostrą, dlatego na nią reaguje inaczej, niż na Ciebie. Tu masz filmik o agresji związanej z pokarmem, może pomogą pokazane ćwiczenia. https://www.youtube.com/watch?v=d3SxWbntnGo - no ale jeśli siostra ma zajmować się psem na spacerach, a jest taki problem, to ona musi ćwiczyć z psem na równi z Tobą.

Zostałabym przy tym, że najpierw trochę męczę psa umysłowo, a potem dopiero się bawię, a jeśli pies za bardzo się ekscytuje - po prostu to przerywam. To powinno być tylko tymczasowe, pies nauczy się opanować emocje i swoją zabawę szybko, skoro to dla niego takie fajne.

Co do Twojej metody, spróbuj psa jeszcze kawałek "pociągnąć" na tym smakołyku, powodzić go smakołykiem, niech podąży za tobą parę kroków do przodu zanim go dostanie - a potem wydłużaj te liczby kroków zanim wydasz nagrodę. Dobre też pisze Delph, żeby psa sobą rozbawić, zainteresować, podskakiwać, wydawać dziwne dźwięki. Super zabawą może być wspólne szarpanie, wspólny bieg z szarpakiem.

Z Twojego opisu wynika, że próbowaliście różnych rzeczy, moim zdaniem jednak, trzeba każdej metodzie dać trochę czasu, aby zadziałała. Nie można zmieniać postępowania co każdy spacer, trzeba trochę konsekwencji, aby pies też miał czas nauczyć się, czego się od Was spodziewać i czym zasłuży na smakołyk / zabawkę. Spróbowałabym też trochę zmienić rytuał - pójść w inną stronę, o innej porze, inaczej zrealizować ten spacer i zobaczyć, jak pies reaguje na to. Natomiast w tym przypadku ważnych jest tyle szczegółów, że ja bym proponowała Wam spotkanie z behawiorystą, który przyjrzy się zachowaniu psa dokładniej. A może podłoże jest fizjologiczne? Może psa coś boli? Wizyta u weterynarza nie zaszkodzi na pewno.

Pies musi tylko umieć zostawać w miejscu, siadać, czy warować. I zachowywać się grzecznie w stosunku do innych psów. Reszty nauczy Was instruktor, powodzenia!

Zabawa, którą opisujesz, jest w porządku :). A w jakim wieku jest pies?

A w jaki sposób bawisz się z psem? Mi się wydaje, że trudno będzie w trakcie samej zabawy kontrolować emocje psa. W końcu to nie jest trening, tylko zabawa. Moim zdaniem, jeśli przez jakiś czas przerywałabyś zabawę, kiedy staje się zbyt ostra, pies by to zrozumiał i ostatecznie mogłabyś bawić się z nim "spokojniej" i dłużej. Być może mogłoby też pomóc coś, co robilibyście poza zabawą? Na przykład, zabawy węchowe z psem, również podczas spaceru, wspaniale uspokajają emocje. Można spróbować bawić się dopiero pod koniec spaceru, po dłuższym, spokojnym chodzeniu kiedy pies miałby czas na węszenie i jakiejś zabawie węchowej.

Spróbowałabym też przerywać zabawę, kiedy tylko pies zbyt mocno się zaczyna ekscytować. Pies ostatecznie nauczy się, że zbyt wysokie emocje = brak zabawy. Powodzenia :)!

Może lepiej opłukać psu łapy pod bieżącą wodą, a potem przetrzeć do sucha, zamiast tak trzeć? Na pewno łapki będą czystsze niż po samym "tarciu". A tu przepis na maść ochronną na poduszki - posłuży też regenerująco po zimie i po tym całym "tarciu" :) -