Andrzej-Luboń

Tak otoczyliśmy go bezwzględną miłością. Jednakże zgasł zbyt szybko i nie można było mu już pomóc. Symptomy niewydolności pojawiły się dosłownie nagle (wszystko zaszło w przeciągu 24 godzin) i od weterynarza dowiedzieliśmy się, że jego stan jest już mocno krytyczny. Zbyt szybko i zbyt boleśnie odchodził. Wiem i zdaję sobie sprawę, że dożył pięknego wieku i za to dziękuję Bogu, że mogłem mieć takiego cudownego przyjaciela. Mam nadzieję, że kiedyś się jeszcze spotkamy (w innym życiu)

Dnia 2 lipca 2014 roku o godzinie 19:00 pożegnaliśmy wspólnie z żoną cudownego i wiernego, a przede wszystkim najlepszego przyjaciela. BARON przeżył z Nami cudownych 20 lat. Kochał podróżować, wszędzie był z Nami, nigdy nie odstępował Nas na krok. Kochał spacery i wszechobecną wolność. Niestety piękne chwile bywają krótkie i ulotne i te wszystkie lata przeszły w mgnieniu oka. Teraz pozostała po nim wszechobecna pustka. Brakuje jego oddechu, chrapania, reakcji sennych z biegającymi łapkami. Brakuje mi już wspólnych codziennych spacerów. Wiem, że na te ostatnie, najcięższe dla niego chwile daliśmy mu ulgę od bólu i cierpienia. Cały czas mam wrażenie, że on i tak na ten fakt próbował Nas przygotować. Pokazywał dyskretne sygnały, że zbliża się już ku końcu wspólnych chwil, próbował być z nami jak najdłużej. A teraz już go nie ma pomiędzy Nami. Teraz wiem jak ciężko jest rozstać się z ukochanym pupilem..... [attachment=3413:11584.attach]