Dhunga

Tak spokojnie leżą .... Nigdy nie przypuszczałabym, że to rodzeństwo Dhungi. Połowa zdjęć, które my robimy jest zamazana, albo w najlepszym wypadku wyraźny jest tylko ogon i tylne łapy... [img]http://img201.exs.cx/img201/1443/ona32mb.jpg[/img]

Ja też gratuluję. Super! Niech wam przyniesie tyle szczęścia i miłości co nam Dhunga! I życzę też cierpliwości i wytrwałości.... Pisz jak rośnie i co robi. Dhunga po przyjeździe do nas siedziała wystraszona w swoim łóżeczku przez jakieś 15 minut. Potem zaczęła poznawać świat...

Widziałam Branco (jeśli dobrze pamiętam to tak ma na imię) w Zabrzu u p. Struzyny. To on pomógł nam ostatecznie zdecydować o naszym wyborze tej rasy. Jest śliczny. ten na zdjęciach (z Zakopego) to cudo!! Ale nasza Dhunga też jest super!!!!

Akira jest śliczna na tych zdjęciach. Myśmy ją rzeczywiście widzieli wymęczoną szczeniakami. Mając teraz jednego z nich w domu - to uważam, że i tak wyglądała pięknie.

Dhunga też nic sobie nie robi z naszego gadania. Żadnego "stój", "siad". Żyje po swojemu. Żywioł! Grzebie wszędzie. Ale jest ulubienicą całej naszej rodziny.

Mamy nowe zdjęcia Dhungi. Dzisiejsze. Jak zmniejszę to wyslę więcej [img]http://img207.exs.cx/img207/1416/ona0em.jpg[/img][/URL]

W tym tygodniu jeszcze nie będziemy w przedszkolu, ponieważ: 1. Jeszcze nie zapisałyśmy się do ZK 2. Niestety jeszcze jest kwarantanna -niestety, niestety..... :(

Lunadino, ja też prosiłabym o ten artykuł, jeśli można. My jesteśmy z Wysokiej. Taka sama odległość od Bielan jak Tyniec (4 km) Wiem, bo jeździłam tam do ucznia.

Ki-wi jezdziłam z Dhungą dzisiaj po Wrocławiu. Dość długo (zatrzymywanie się i ruszanie - jak to wrocławskie korki), ale mała super to zniosła. W sobotę też zabraliśmy ją w podróż dłuższą. Najpierw zasnęła na kolanach męża, a potem została przeniesiona do swojego łózeczka (wzięliśmy je ze sobą) do tyłu - i tam spała, leżała, kombinowała ..... Ale nie łaziła po aucie. Co do spotkania tybetańskiego w parku - jestem jak najbardziej za.

Dhunga też mnie wczoraj złapała za nos i też się lała krew. Rodzinne?? teraz śpi jak niewiniatko(ha, ha, ha)

Szaleje z psem w lustrze. Po całym mieszkaniu. [img]http://img134.exs.cx/img134/6907/d126yt.jpg[/img]

Dhunga dostaje gazetą po tyłku jak próbuje z nami wleźć do łóżka (ale to jej nie rusza - tzn. nic nie odczuwa na swoim ciałku - bo daję mężowi jedną kartkę z gazety) i włazi pod łóżko do pojemnika na pościel i budzi się razem z budzikiem. Ostatnio więc śpi. Aha budzi męża jak zrobi kupę, żeby posprzątać, bo jej śmierdzi i idzie dalej spać. Nie wygląda tak każda noc, ale już coraz częściej. Mamy nadzieję ....

No to ja już nie wiem jak z kwarantanną. Ale wścieklizna to by się przydała. Generalnie to raczej nie gryzie, ale bywa, że w zabawie złapie tak mocno.... Czasami wychodzę z nią na dwór, na krótko. Czasami też się załatwi tam. trochę się boję, bo tu u mnie na wsi (mieszkam pod samym Wrocławiem 50m) są koty różne. I załatwiają się, gdzie popadnie. Już chciałabym z nią wychodzić. :Dog_run:

Ja jestem już gotowa do przedszkola, ale Dhunga jeszce nie. 25 lutego mamy ostatnie szczepienie i po nim 2 tygodnie kwarantanny i wtedy.... ruszamy wychowywać nasze łobuzujące maleństwo. Zastanawiam się, też kiedy najwcześniej będziemy mogli pojechać z nią na wystawę i dokąd. Nie znam kalendarza wystaw (oprócz tej wrocławskiej oczywiści). Dhunga przed chwilą dostała kość z kotleta schabowego (surową) i mam ją z głowy na jakiś czas. będę mogła posprzątać po niej. Podobają mi się wasze psiaki! Dalej mam problem ze zdjęciami. Jak wkleić w podpis? [img]http://img202.exs.cx/img202/3289/hpim19044fb.jpg[/img][/URL]

Śpi miedzy "upsem" a grzejnikiem, lub w pojemniku na pościel. [img]http://img126.exs.cx/img126/8378/d15ps.th.jpg[/img]

A jaka cwana!

[img]http://img126.exs.cx/img126/8378/d15ps.jpg[/img] Udało mi się. To moja Dhunga!

Ja już wysiadam z tymi zdjęciami. Czy może ktoś mi jeszcze raz wytłumaczyć jak to zrobić? Bardzo proszę :cry: :placz: :placz: :-?

Ki - wi! Przeczytałam Twój opis zachowania psiaka i tak jakbym czytała o swoim.... ale sprzed pewnego wieczoru. Dhunga tak bardzo dała mi w kość, że miałam jej serdecznie dosyć. Wydzwoniłam męża, żeby ratował ją przede mną. Przyjechał i ... obydwoje wzięliśmy dhungę na bardzo poważną rozmowę. Ona widziała, że to już nie przelewki (wcześniej robiłam dokładnie to samo co Ty). To było w sobotę wieczorem. Do dzisiaj zachowuje się jak aniołek nie tylko gdy śpi. Rozmowa dała rezultaty. Oczywiście chodzi tu o odpowiedni ton. Mieliśmy gazetę (straszaka), dorwała ją gdzieś i zaniosła do swojego łóżeczka (zresztą wszystko tam wnosi). :lilangel: Jest jeszcze jeden problem. O godzinie 6.10 budzi nas do zabawy! Już próbowałam ją wymęczyć poprzedniego dnia tak, aby spała dłużej - i nic. Ale jest fajna. Jutro spróbuję jeszcze raz wkleić zdjęcia (po wcześniejszym zmniejszeniu). :) :)

Udało mi się zalogować! Teraz spróbuję ze zdjęciami...