Ricia

Potrzebowałam 3 tygodni i psychotropów, żeby napisać ten post. Dziękuję za wszystkie dobre myśli. To był cudowny czas, który mogliśmy razem spędzić.

Cioteczki, Maniuś ma jakąś niestrawność :/ Jutro wyniki badań krwi, bo poprosiłam, żeby i tak zrobić, niezależnie od tego. Gotuję kleiki i martwię się jak głupia. Lecznica "Filon" na Magicznej, opinie ma bardzo dobre.

Zmian pościeli dwa razy w tygodniu i bączków prosto w twarz o trzeciej nad ranem też zazdrościsz? :D

Tyle mi wczoraj wieczorem zostawił miejsca w łóżku... Jak ja kocham tego rudego dziada!

Tamto za zimne... A mina, hm... Może jednak się wstydzi?

My się zimy nie boimy!

Koc jest spoko, ale na miasto już bym się trochę wstydziła wyjść... Udało mi się na Allegro dorwać sweterek Trixie w największym rozmiarze i nie za miliony monet, powinien przyjść przed kolejnymi mrozami :)

No więc nie marźnie, ale robi sensację na dzielni, bo pod płaszcz zakładam mu polarowy koc... Właśnie miałam o tym pisać - gdybyście Cioteczki widziały gdzieś coś ciepłego na grzbiet 70 cm długości, to dajcie znać... Z solą problemu nie mam - na osiedlu a tym bardziej na pobliskich polach nie sypią. Wczoraj chciałam wyciągnąć Mania na dłuższy spacer, wyglądał jak przebieraniec, ale był zadowolony. Dopóki nie zobaczył, że nie wracamy na osiedle... Zaczął iść za mną na pole bardzo powoli i okrutnie utykać na jedną łapę. Zawróciłam więc natychmiast, co spowodowało cudowne uzdrowienie: Mań pogalopował biegiem do furtki powiewając na wietrze swoim kocem... Kochany oszust <3

Żeby nie było, że Mań tylko leży - selfiaczek z mame pospacerowy:

Kocyk bezpieczeństwa :

W tym roku trochę się denerwował (w zeszłym był ze mną na hucznej imprezie i było ok o_O), ale okręcenie w kocyk bezpieczeństwa nadal go uspokaja. No i u mnie na osiedlu nie pastwili się zanadto.

Świętowaliśmy ;)

Dzisiejszy poranek. Trochę śpię. A trochę nie śpię.

Nadeszła jesień ;)